Heemkundevereniging Gl - Sjakel januari 2003
 
 


De Sjakel
Januari 2003


Geulle in vroeger tijden.

52. Ode aan Geulle van 1949. (2)

De volgende lofzang over ons mooie dorp is genomen uit het boekje “Kent U Geulle?”, dat in 1949 is uitgegeven. Het geeft een mooi beeld hoe het toen hier uitzag:
Er zijn er die zeggen dat Geulle het mooiste plekje van Nederland is. Wij zullen er niet om twisten, maar wij weten uit ondervinding welke een indruk het maakt op mensen die voor de eerste keer met de trein van uit het noorden naar Maastricht reizen. Aan de linkerkant het sterk glooiende bos en aan de andere kant het wijde groene dal der Maas. Het is geen chauvinisme als wij u vertellen van de enthousiaste gezichten van de talrijke automobilisten en fietsers die na het oude gehucht Hussenberg te zijn gepasseerd de mooie beboste Slingersberg bereiken en het landschap zich aan hun oog ontrolt in al zijn bekoorlijkheid.
Of degenen die vanaf de top van de Snijdersberg het Maasdal overzien tot aan de Kempische heuvels. Het dal waarin de stroom met brede kronkels gaat en keert en van de hoogte tot 7 maal zichtbaar is, van de in de verte Sterrestad Maastricht tot aan de heuvels van Elsloo.
Hoe lieflijk lacht u het dorpje toe als u van Bunde komt en eerste blik werpt op de vriendelijke huizen aan de voet van de zacht glooiende helling.
Het Julianakanaal heeft de aantrekkelijk van ons dorp nog verhoogd en sinds enkele jaren is op het plateau van Moorveld het vliegveld Zuid Limburg verrezen. Zo kan Geulle een uitzonderlijke gemeente genoemd worden doordat ze ligt aan een landsgrens, een rivier, een kanaal, een spoorweg, een grote rijksweg en een vliegveld.
Het nijvere bestaan van de landbouwende inwoners geeft het dorp een rustige sfeer. Geulle is een uitgelezen oord om te dwalen over de heuvels en door de bossen over stille wandelwegen. Dan wordt men getroffen door de schoonheid van de natuur en geniet men het innigst van de weelderige groei van bloemen, struiken en planten. En al moge industrie en verkeerswegen op vele plaatsen schone plekjes natuur hebben bedorven, het verrukkelijk gebied van Geulle bleef gelukkig nog ongerept en onaangetast.
Vanaf de hoogterand is de blauwe verte in het Maasdal treffend te zien. Onder de bomen van deze heuveltoppen bloeit tegen Pinksteren de gele brem en hoort men de nachtegaal zingen. En naar het dal is het dorp in de diepte een lawine van groen, die van de hoogte over de daken van de huizen valt. Zo ver men ziet lijkt het Maasdal op een bos waarin de Canadese populier, ook wel de zingende boom van Limburg genoemd, hoogtij viert met maretakken in zijn kruin. Heerlijk is het er in het voorjaar, wanneer het eerst ontvouwde groen der bomen een schemerige wade weeft over de diepte, waar het dorp gedoken ligt en de Maas haar schubbig zilver kronkelen doet. Nog heerlijker is het er wanneer de vruchtbomen in het dal hun bloesempracht tussen de rode daken doen opwolken. Niet minder wonderbaar is het er, wanneer de herfst zijn toorts geslingerd heeft in het geboomte en alle loof er geel en bronzig hangt boven het blauwgroen geschemer der beemden. Geen wonder dat de sage zegt dat Sint Servaas, de beschermheilige der Maasgouw, hier gestaan heeft op de heuvelkruin en er zegenend zijn armen uitstrekte over het landschap. Bij de zachte gloed die de dalende zon spreidt over de wuivende boomkruinen, trilt er een zichtbare wijding over dit heerlijke vergezicht, als ware het waarlijk de echo van een gezegend oord.
Men kan hier genieten van de prachtige panorama’s op de Maasvallei met in de verte de kolenmijnen in de Belgische Kempen en op de stad Maastricht met de vele torens en op de achtergrond de Sint Pietersberg. Als de schemering valt doemen honderden lichtjes op uit de diepte, welke u onwillekeurig doen stilstaan in de stille avondstond.

Archie Varis

Bron: Kent U Geulle? (1949)

Een vliegtuig neergestort.

In de laatste weken van 2002 zijn er in het Elsoose gehucht Terhagen opgravingen verricht. In de plaatselijke media is er even aandacht aan geschonken. De redactie van de Sjakel is ook gaan kijken om te zien wat er zo vlak aan de grens met onze buurgemeente gebeurd is.
De eerste informatie.
Vanaf de Eijkskensweg rijd ik over de geasfalteerde veldweg richting Terhagen, tot vlak bij de brug over de spoorlijn. De spoorlijn ligt hier in een diep uitgegraven brede geul met aan weerszijden hoog opgaand bos. Waar moet ik zijn? Ik informeer bij een wandelend echtpaar en heb onmiddellijk prijs. Het echtpaar Wanten woont in Terhagen en de man is er geboren midden jaren dertig, enkele honderden meters van de plek waar het vliegtuig gecrasht is. Heer Wanten doet bij het aanreiken van informatie zijn naam alle eer aan. Zijn verhaal.

Eén vuurbal.
De Messerschmitt, een Duits gevechtsvliegtuig, had op 17 december 1944 ter hoogte van Nieuwdorp bommen gedropt op loodsen van het Engelse leger. Het vliegtuig werd ter hoogte van de Steinderbosch onder vuur genomen door het afweergeschut, opgesteld op de hoge stortberg van de staatsmijn Maurits en werd gelijk in brand geschoten. Als één grote vuurbal scheerde het vliegtuig in glijvlucht naar beneden over Terhagen en stortte met een daverende oerknal neer, enkele honderden meter ten zuiden van de brug over de spoorlijn. Het was toen rond tien uur in de avond.

Voortgaand vuurwerk.
Anders dan de media suggereren is er die avond geen reddingsactie meer ondernomen. Dat kon ook niet volgens onze woordvoerder, want de vele in het neergestorte vliegtuig nog aanwezige munitie is in de loop van die nacht geëxplodeerd. De aanhoudende knallende en sissende geluiden waren vergelijkbaar met de beelden van de enkele jaren geleden in Enschede ontplofte vuurwerkfabriek.

De dag erna.
In de vroege dageraad was heer Wanten met enkele andere buurtgenoten bij de eerste bezoekers van de rampplek. De ontploffing van het neergestorte vliegtuig had een diepe krater geslagen op een plek, een twintigtal meters westelijk van de spoorlijn. De ravage was onvoorstelbaar. Van vliegtuig en bemanning was niets meer over dan totaal verfomfaaide restanten van het vliegtuig.
In de loop van de dag hebben militairen met lange jutezakken de resten van de omgekomen militairen verzameld en ter plaatse begraven.

Struinplek.
In de dagen na de ramp hebben heel wat mensen de plek bezocht en vaak ook rondgestruind op zoek naar iets bruikbaars. Daar behoorde in elk geval het mica toe waar de ramen van het vliegtuig van gemaakt waren. Van het mica konden allerlei kleine siervoorwerpen gesneden worden zoals armbandjes en (vooral populair bij meisjes) hartjes en kruisjes die als versiering rond de nek gedragen werden. De grote van het vliegtuig overgebleven metalen brokstukken waren toen allang verwijderd van het terrein door een neringdoende in oud ijzer. Na verloop van tijd is de plek waar het vliegtuig was neergestort, wat provisorisch afgedekt en dat is zo gebleven totdat hedendaagse struiners (mogelijk na informatie van de plaatselijke heemkundevereniging over de plek van het ongeval) het terrein gingen aftasten met behulp van metaaldetectoren. Nadat er allerlei vliegtuigresten waren opgediept en de gemeente Stein hiervan op de hoogte was gekomen, heeft deze een particulier bedrijf ingeschakeld om te onderzoeken wat er nog in de ondergrond aanwezig is en gevonden munitie te verwijderen.

De gemeente Stein.
De heer Verheyen, belast met zaken van openbare orde en veiligheid in de gemeente Stein, bevestigt het verhaal van onze informant. Het afdekken van de restanten van het vliegtuig is in 1946 gebeurd in opdracht van de Ned. Spoorwegen. Overigens wist in Elsloo vrijwel iedereen ´uit de tijd van de oorlog´ dat er in het bosgebied bij Terhagen ooit een vliegtuig was neergestort. Met metaaldetectoren uitgeruste personen zijn ter plaatse gaan zoeken en vonden er ondermeer munitie. Vanaf dat moment is de gemeente Stein ingesprongen en heeft een bedrijf opdracht gegeven de omgeving vrij te maken van explosieven. Heer Verheyen weet nog te melden dat de toenmalige veldwachter, Rouvroye, behulpzaam is geweest bij het opruimen van de resten van de bemanning.

Paul Notten

In de heer zijn overleden

- Op 20 december 2002 Ellie Nijsten-Steijns, echtgenote van Pie Nijsten, Moorveldsberg 73, in de leeftijd van 62 jaar;
- Anna Maria Catharina (Mai) Pinckaers, weduwe van Sjef Frissen, Huize Ave Maria, voorheen Hulserstraat, in de leeftijd van 87 jaar.
- Leonie Claessen, weduwe van Jozef Smeets, Wilgenhof Bunde, 94 jaar, Oostbroek 3


Geulle 50 jaar geleden…
Januari 1953

- De Maas heeft eind december en begin januari de Maastraat weer onder water gezet en dat was de hoogste stand sinds 1926. Het dorp kwam zelfs op de televisie en de bewoners sloegen daar geen slecht figuur.

- Op zondag, 11 januari werd opgericht de “Werkgemeenschap Snijdersberg - Hussen-berg”. Deze is tot stand gekomen door de Jonkheid en de gehuwden in één vereniging samen te brengen. Doel van de werkgemeenschap is: het gezamenlijk sieren van de processieweg, het bouwen van een rustaltaar, het voeren van acties tot verkrijgen van gelden voor de bouw van de nieuwe kerk. Het bestuur is als volgt samengesteld:
Voorzitter, M.Urlings. Secretaris, H.Smeets. Penningmeester, J.Kusters. Leden: Agnes Ghijsen, Julia Kengen, Frans Kengen, M. Pluis, Jos Peerbooms en Jan Blom.

- Op woensdag 14 januari werd op de jaarvergadering van de harmonie St.Caecilia besloten tot de oprichting van een boerenblaaskapel.

- Zondag, 25 januari werd onder grote belangstelling in de Harmoniezaal Jan 1 (J. Claessens te Westbroek) als prins uitgeroepen. Hierna volgde een bonte avond die erg in de smaak viel bij de aanwezigen. Tevens werd de nieuwe carnavalsschlager over bokken en geiten ten gehore gebracht.

- Loop van de bevolking 1952.
Het aantal inwoners op 31 december 1951 bedroeg 1032 mannen en 993 vrouwen. Totaal 2025 inwoners.
Geboorten: 20 mannen en 23 vrouwen
Vestigingen: 25 mannen en 14 vrouwen.
Totaal: 45 mannen en 37 vrouwen.
Overleden: 9 mannen en 8 vrouwen
Vertrokken: 35 mannen en 36 vrouwen
Totaal: 44 mannen en 44 vrouwen
Vermindering der bevolking met 6 personen.
Op 31 december 1952 bedroeg het aantal inwoners 1033 mannen en 986 vrouwen. Totaal 2019 inwoners.
Gesplitst naar parochie en rectoraat bedroeg het aantal geboorten in het rectoraat 19 en in de parochie 24. In het rectoraat hadden 8 overlijdens plaats en in de parochie 9.
De oudste inwoonster is A.M.Paulissen, Hussenberg 20, 94 jaar.
De oudste inwoner J.L.Roumans, Hulsen 12, 90 jaar.
Verder: 90 jaar (Wed.Decrauw-Dolders), 89 jaar 1 persoon, 87 jaar 1 persoon, 86 jaar 2 personen, 85 jaar 5 personen.

Hein Peters

Brieven van Pieke Junior uit de Piemelenhoek.

Hallo, mensen van Geul, hier weer een briefje van jullie Pieke junior. En hoe is het nou met jullie? Met mij is het goed, maar met de Noonk niet zo, want wie ik lets voor de kerstmis aan jullie schreef dat ik met hem de kerstboom ging opzetten en de ballen derin en de piek derop, kwam Harie van onze Merie net heevers, die was bij de boswachter bij die van de karnevalsvereniging een boom gaan kopen, zo een mooie blauw groen zilveretige met een kluit deraan, maar Harie had er geen gekregen en niet omdat ze op waren, maar omdat het de bök niet gegund was, want der had zich ter een van Bung daarover beklaagd, dat die van Geul zekers teveel bomen verkochten en hij met zijne troep bleef zitten en toen konden die van Geul hunne pungel pakken. Harie heeft nog aan de Noonk gevraagd offent hij zich dan maar zo een dure in Bung moest gaan kopen, maar hij kreeg ze bijna gezwens van de Noonk en die sloegen de vunkele bekans uit de ogen, zo guftig was hij en de Noonk die heeft het sowieso niet zo op die van Bung, behalve op die van de Smeed, want dat zijn ters daar krijg je nog eens een avond met om en die helpen je ook met van alles en die vinden daar bij hen in de kraam nog dingen, waarvan ze zelvers nog eens gaaruit niet meer wiste dat ze het nog hadden en natuurlijk die van Bung die eigenlijk van Geul zijn en die, die wat daar weer mee getrouwd zijn en de kinderen daarvan en zo. En van de guf heeft de Noonk zich nou een opgemaakde boom gekocht, die verliest tenminste zijn haren niet en die blijft ook mooi groen en je zou hem zelfs buiten kunnen zetten, dan gaat hij misschiens wel niet aan maar hij gaat ook niet kapot wie die echte dure echte en als je hem voor de tweede keer opzet, dan begin je al te verdienen, zegt de Noonk en als je voorzichtig de met bent als je hem op den dèn wegzet, dan kun je ook nog de ballen derin laten hangen en de piek derop laten staan, dat spaart alweer een hoop werk het volgend jaar en je kunt er ook mee in de carnevalsoptocht meelopen en wat meent die wat zich zo dik maak wel, zegt de Noonk, hij is toch niet de enige die hier in Limburg en omstreken kerstbomen verkoopt en anders stuurt de Noonk de politiek wel eens derop af, zegt hij en hij kan zich niet voorstellen dat Charlie en Neske en Eddie dat maar de bij laten zitten, die zullen zich toch ook wel eens get van hunnen jan willen maken en nou hebben ze eindelijk de kans eens. En nou we het toch over de politiekers hebben, der is ter een mevrouw van Geul, die doet zich op voor in de kamer te gaan zitten en dat hebben we hier toch nog niet zo deks gehad, want wij zitten alleen zondigs in de goede kamer en de rest van de week in de keuken achter de kachel en die mevrouw is van de dierenpartij en de Noonk vindt dat nog niet zo nodig, zegt hij, der zijn wel ander dingen om je druk over te maken, want het land is in gevaar en hier bij ons in den Hoek kunnen de hinnen en den haan nog lekker over de mestem en over elkaar heen schamateuren en de knijn hebben ook genoeg plaats voor achter mereen te zitten en de schapen krijgen ieder week hun keutele geraap voor de wei zuiver te houden en zo, maar we moeten alleen de kat nog een beetje opvoeden, dat die zich niet zo deks muizen snapt, maar ja daar is het dan ook een kat voor. En de Maas is ook al weer bijna uitgeweest, maar de dijken hebben het weer gehouden en dat is maar goed ook, want het is aan de Maas toch al gevaarlijk genoeg, als je de gezetten mag geloven, daar kun je je nog niet op je gemak laten nakijken schijns en daarna heeft het ook weer flink gevroren, maar het ijs was nog ongetrouwd en daarom kon je der nog niet op, maar der waren toch weer een paar klotskoppen geweest, die hadden al stukken ijs en grote, dikke stenen derop gegooid, dus het was toch weer eens niets geworden met lekker schaatsen maar die hebben zeker niets anders te doen en zo krijgen ze de vijver wel weer toe en dan kunnen ze der over tienduizend jaar weer een kiezelkoel van maken. En der heeft zich een visser bij de Noonk beklaag, dat ik jullie geschreven had, dat hun huisje nog niet klaar was, maar dat die van de Zank dan ook zekers vissers zijn, want die laten ook lang op zich wachten met hun moment, waar ze de geschiedenis van Geul onder willen begraven, hier bij ons in den Hoek, want die hun jubilei is nou toch ook al een tijdje om en der is nog geen schup de grond in en de Noonk heeft gezegd dat hij zich eens zal informeren bij Hein Kessen, die weet daar zoals gewoonlijk meer van, zegt hij en ik zal jullie de volgende keer weer op de hoogte houden, nou adië, met de groeten van jullie Pieke uit de Piemelenhoek.

P.s.: de Nonk was bij tant Hoebertien en noonk Funs geweest in Oud-Vallekenburg en daar hebben ze schijns een Proemehoek en de volgende keer ga ik maar eens met hem met, want dat wil ik ook wel eens zien.


De melkfabriek van Moorveld.
Een geweldige vondst, 100 jaar na datum.

Vroeger.
In het prille begin van de twintigste eeuw, van 1901 tot 1922, heeft Moorveld een melkfabriek gehad, de Toekomst genaamd. Het was een coöperatieve vereniging van plaatselijke boeren of kleine neringdoenden die toevallig ook nog een of twee koeien hadden. De melkfabriek was gevestigd in een pand aan de Heerenstraat in Moorveld op het weiland, links van de woning van Joop Schermerhorn, hoek Heerenstraat/Bospad. Het pand is eind jaren veertig van de vorige eeuw afgebroken.
Over de inrichting en werkwijze van de fabriek en de mensen die er werkzaam waren bestaan geen geschriften meer. Indrukken en wetenswaardigheden uit die tijd moeten verzameld worden uit gesprekken met mensen die de oude fabriek nog gekend hebben. Dat valt niet mee. De fabriek is precies 80 jaar geleden opgeheven en met het voortschrijden van de tijd zijn er steeds minder mensen die nog van toen weten te melden. Haast dus om links en rechts nog wat interviews af te nemen.

Zoektocht.
Op mijn zoektocht naar mensen ´uit die tijd´ heb ik afgelopen jaar ook een bezoek gebracht aan de Moorveldshof en gepraat met Sjef Waelen. De familie Waelen heeft altijd een grote boerderij gehad en zal vanuit het oogpunt van melkproductie heel wat met de melkfabriek van doen gehad hebben. Sjef wist enkele leuke anekdotes over de melkfabriek, maar excuseerde zich tegelijkertijd dat hij van de eigenlijke fabriek weinig kon melden omdat hij geboren is na sluiting van de fabriek. Al doorpratend wist Sjef wel nog te melden dat de karnton van het vroegere boterbedrijf in de kelders van de Moorveldshof stond. Na de beëindiging van de boterproductie in Moorveld heeft Sjo Waelen, de grootvader, de karnton uit de boedel gekocht en zo is die ton uiteindelijk in de kelder terecht gekomen.
Bij alle bescheidenheid van onze verteller was dit een groot moment. Want, tijdens een eerste bezoek aan de kelder vorig jaar bleek die ton –eerste indruk- nog in een vrij goede staat te verkeren.

De karnton.
Dat eerste bezoek is een beetje vergelijkbaar met de opening van een grafkelder in een pyramide. In de halfduistere omgeving sta je oog in oog met een productiemiddel voor de bereiding van boter. In de eerste jaren van de twintigste eeuw hebben mensen uit deze omgeving daar hun brood mee verdiend! Je kunt je het nauwelijks voorstellen. En door een speling van het lot komt die ton in een kelder terecht met een rustige vochtigheidsgraad, voldoende om hout-wormen buiten de deur en . . . uit het hout te houden. Vrijdag 27 december ben ik, in gezelschap van technische steun, de kelder ingedoken. De karnton bleek gemakkelijk demontabel (het onderstel, de karnton en de handvaten) en in amper twintig minuten was de karnton in volle pracht en omvang terug in het dorp waaruit hij ooit zonder licht vertrokken is (de elektriciteit werd eerst veel later aangelegd).

Restauratie.
In de komende tijd zal de karnton gerestaureerd worden. Daarvoor zal overleg gepleegd worden met mensen die ´herstel en consolidatie van oude troep´ tot hun vakbekwaamheid hebben gemaakt: de conservator van het Industrion. Uiteindelijk zal de karnton als archeologisch monument van een handgedreven melkfabriek mogelijk een mooie, voor bezoekers toegankelijke plek in het bejaardentehuis Avé Maria krijgen, zodra verbouwd.
Als heemkundevereniging zijn we de familie Waelen dankbaar dat zij al die jaren zo goed opgepast heeft op de karnton en dat Sjef als vertegenwoordiger van de familie de ton aan de heemkundevereniging geschonken heeft.
Over de vroegere melkfabriek in Moorveld met alle verhalen daaromheen wordt een serie voorbereid die wellicht in de loop van dit jaar gepubliceerd worden; afhankelijk van het verloop van het onderzoek.

Bezichtiging.
De karnton staat even in een schuur bij mij, Bospad 7, op 150 van de plek waar de karnton ooit rondjes gedraaid heeft voor de productie van boter. Begin februari gaat de ton tijdelijk naar een restauratieatelier. Tot dan kunnen de mensen die de ton willen zien bij mij terecht.

Paul Notten

Politie varia

- In de nacht van zaterdag 30 november op zondag 1 december werd op de Slingerberg een auto in de vangrail aangetroffen. Bij onderzoek bleek, dat die auto in die nacht was ontvreemd te Sittard. De dader of daders was/waren verdwenen.

- In de nacht van woensdag 4 december werd een man op de Cruisboomstraat in zijn woning mishandeld door drie personen. Verder werd een koffertje uit de woning van die man ontvreemd.

- Tussen zondag 8 december en maandag 9 december werd ingebroken in een auto welke stond geparkeerd op de Past. Kengenstraat . Uit de auto werd een carkit ontvreemd.

- In de nacht van donderdag 5 op vrijdag 6 december werd ingebroken in een winkel op het Marktplein. Er werd een geld bedrag uit de kassa ontvreemd, welke werd opgebroken.

- Op maandag 9 december werd ontdekt, dat een raam en een deur van het verenigingsgebouw aan de Kleivelderweg waren geforceerd. Het was niet duidelijk of er was ingebroken en of het hier gewoon een vernieling betrof.

- Op zondag 15 december omstreeks 18.30 uur, werd een melding ontvangen dat er op het Cruisboomveld een paard losliep op de rijbaan. Met behulp van enkele passanten en de gewaarschuwde eigenaar werd het paard weer in het weiland gedreven. Later bleek, dat men de draden van de omheining had doorgeknipt.
Op maandag 23 december in de ochtend werd wederom ontdekt, dat de draden van hetzelfde weiland waren doorgeknipt. Nu waren de paarden nog in het weiland. Wel viel op, dat het weer tussen zondag en maandag gebeurd was.

- Op zaterdag 21 december tussen 14 en 19 uur vond er een aanrijding plaats op de parkeerplaats aan de Hussenbergstraat. De dader reed echter na de aanrijding door zonder zijn identiteit kenbaar te maken.

- Op zondag 22 december werd op de Essendijk een bestuurder gecontroleerd, welke te veel alcoholhoudende drank in zijn bloed had. Tegen verdachte werd proces-verbaal opgemaakt.

- Op zondag 22 december waren enkele meldingen van overlast van vuurwerk op de Hulserstraat. Er zou vanuit een geparkeerd staande auto vuurwerk worden gegooid. De genoemde personenauto werd wel aangetroffen, doch opdat moment stond hij geparkeerd tegen een lantaarnpaal. Eigenaar werd niet meer aangetroffen. Hierna is auto afgesleept.Bestuurder meldde zich later en verklaarde te hebben moeten uitwijken en was toen tegen lantaarnpaal gereden.

- Tussen dinsdag 24 december 19.30 uur en woensdag 25 december 02.00 uur vond er eveneens een aanrijding plaats op de Hulserstraat. Ook hier reed de dader door zonder zijn identiteit kenbaar te maken

- Op dinsdag 24 december vond er een inbraak in een woning plaats op de Schepenstraat. De voordeur werd geforceerd en uit de woning werden o.a. een GSM en een sporttas met sportspullen ontvreemd. Waarde- volle goederen werden niet ontvreemd.

- Op donderdag 26 december omstreeks 22.00 uur werd in de Nachtegaalstraat een vreemd persoon in de tuin waargenomen. Toen hij merkte, dat hij was gezien, vluchtte deze persoon naar de tuin van de buren, welke op vakantie waren. Persoon werd niet meer aangetroffen.

- Op vrijdag 27 december vond er een aanrijding plaats op de Hulserstraat: een bestuurder reed tegen een geparkeerd staande personenauto.

- In de nacht van vrijdag 27 december werd er ingebroken in een auto welke stond geparkeerd op de Hulserveldstraat. Uit de auto werd een radio/CD-speler ontvreemd.

Vanaf september 2002 hebben er intern bij de Basiseenheid Heuvelland, alwaar wij tegenwoordig toebehoren enkele veranderingen plaats gevonden.

Gezien mijn werkzaamheden binnen de basiseenheid, ben ik niet meer direct als gebiedsgebonden functionaris voor de plaats Geulle verantwoordelijk.
Met ingang van 1 september 2002 is dat mijn collega Hub Schoenmakers. Deze is echter tevens voor de plaatsen Rothem en Ulestraten verantwoordelijk. Hij is bereikbaar via het normale politienummer 0900-8444. Bij het wijksecretariaat te Valkenburg weten ze steeds wanneer hij in dienst is en wanneer hij te bereiken is. Ook kunnen via het wijksecretariaat afspraken met hem gemaakt worden. Zelf blijf ik wel de Politie-Varia verzorgen in overleg met brigadier Schoenmakers.

Brig. Giesen

Rob van der Zee en Harmonie St. Caecilia nemen afscheid!

Op zondag 5 januari jongstleden heeft Rob van der Zee in Geulle voor de allerlaatste keer gedirigeerd bij Harmonie St. Caecilia. Na twaalf mooie jaren, waarin de leden van de harmonie, het bestuur en de dirigent op een prettige manier met elkaar hebben samengewerkt, werd op een respectvolle manier afscheid van elkaar genomen.
Op zondagochtend reed bij Huize van der Zee de ‘taxi’ voor, waarna Rob samen met zijn vrouw en dochtertje richting Geulle vertrokken. Bij de Harmoniezaal aangekomen lag een rode loper uitgerold en vormden de muzikanten een erehaag. Het afscheidsconcert werd geopend door de drumband onder leiding van Jo Meijs. Het jeugdorkest, onder leiding van Marie-José Marx, was natuurlijk ook van de partij. Ten slotte speelde de harmonie een aantal toepasselijke muziekstukken, die Rob met zorg had geselecteerd. Met “The show must go on” en “I did it my way” werden enkele gevoelige snaren geraakt. Tenslotte werd Rob namens de leden een muzikaal cadeau aangeboden en namens het aanwezige publiek een staande ovatie. Alle leden, familie en vrienden van de harmonie namen tijdens een spontane receptie persoonlijk afscheid van Rob. Herinneringen werden opgehaald en hier en daar werd een traantje weggepinkt. Het was een mooi afscheid van 12 jaar fijne samenwerking met een ambitieuze en enthousiaste dirigent!

Sandra Akkermans


Auwejaorsaovend 2001

Boete vruus öt lekker. In Mestreech viere ze öt afsjied van de gölle mèh veral de gebäörte van den euro. Hie in öt dörrep isset hiël röstig. Noe en dan huörste eine lichte knal van ö stökske vuurwerk, mèh veur de res isset erreg röstig boete. Ich zit in miene gemaekelikke stool en zoonger dat ich wil gaon mien gedachte 75 jaor truk nao ö bezunger auwt jaor in Gäöl.
Ich waor doe ö menneke van ö jaor of vief. Bie ôs woor in daen tied neet doorgehauwe. Mét mie breurke waor ich op den gewonen tied nao béd gebrach. De grwoite sleepe baove opte zolderkaemerkes. Sjus wie altied waore ver gauw in slaop. Mèh midde in de nach woore veer inins wakker gemaak. De kamerdeur sting aope en öt leech van de kengkee in de käöke veel inins de kamer binne. De mooder maakde ôs wakker en de vader pakde mich hauf slaopentaere op en droog mich euver ein plank die in de gank van den einen dörpel nao den angere laog nao de käöke , woi öt nog lekker werrem waor. De mooder pakde de kleine Witte, dae nog gein twië jaor waor veurzichtig op en zat zich mét häöm bie de rôn stoof in de käöke. Ich hauw waal get vraems swarts in de gank gezeen en de vader vertélde mich datte Maas oet waor en al opte gank sting. Veer moosjte nao baove de zolder op. Dao sting noch ön auwt kéngerbéd van roe planke inei getummerd. De vader haolde öt béddegood oette gooij kamer en ö keteerke later laoge veer weer lekker werrem ônger de daekes en öt doerde neet lang of veer sleepe weer röstig wier. Wat zich daonao dao ônger aafspeelde hauwe veer geine weit van. Mèh de Maas bleef wasse. Öt béd in de kamer woor gauw aafgebraoke en nao baove gebrach. Ouch de taofel en steul oette käöke verhoesde nao de grwoite zôlder. De mooder maakde de grwoite lieveskas in de käöke laeg en tasse, teleure en sjootele verhoesde nao baove, sjus wie de kengkee, öt petrôlsstél, de winkelwaar en de aerappele.

De Maas bleef wasse. In de gooij kamer kraop ze al gauw de kleijerkaste binne, dus die moosjte ouch nog gauw ontruimd waere. Ouch in de käöke woor wat nog achtergebleeve waor zwoiväöl mögelik nao de grwoite achterkäöke gebrach. Die laog ö flink stök hwoiger este käöke. Oeteindelik zou dao mèr ö paar centemaeter water in kômme te staon. Mèh in de koostal waor öt erger. Dao stông de auw koo tot aan de boek in öt water. Zwoi kôsj die ouch neet neet mië gemôlke waere. Die moosj dao weg. Mèh ze kôsj nörges mië haer. Dao waor mèr ein mögelikheid. Öt slaopkaemerke van mein auwers naeve de achterkäöke. Dao sting ouch öt water tot aan de strwuözak. De koo snapde der ouch niks van en leet zich gewillig aan ön béddeplank vaslégke.
En esse gemôlke moosj waere moosj ze effe mét nao de achterkäöke woi de mooder röstig op önne méllékstool ze gans kôsj laeg mélléke. En wie de Maas op öt hwoigste waor, woor de stroum achter de koostal zwoi sterrék dat ö gedeilte van de auw vakwerrék moer noa ônger veel en in öt hinnehok de hinne in peniek nao boete vlooge. Vlakbie vônge ze effe plaats opte méstém, dae nog effe baove öt water oetstaok. Mèh öt doerde neet lang ofte méstém –teminste de lichte baovelaog- raakde los en dreef mét hinne en al de hoeswei in totter in de hwoig hégk bleef vas hange. De hinne verspreide zich in die hégk en moosjte dao wachte totte Maas gezak waor. Hiël get hinne höbbe dae ramp euverlaef sjus wie veer ouch.

Veer höbbe smörges eerderei ö Zalig nuujaor gewénsj en veer höbbe doe begreepe dattae wénsj toch ön deeper beteikenis haet esser ech gemeind is.
Gelökkig hauw de mooder de eigesgebakke waffele ônger neet vergaete en die leete veer ôs good smaake.

Mar/B.


Job Metsemakers hoogleraar aan de UM / Brigitte de Pree nieuwe consultatiebureau-arts.

Eind vorig jaar werd een van onze huisartsen, dr. Job F.M. Metsemakers, benoemd tot Hoogleraar Huisartsgeneeskunde aan de Universiteit Maastricht. Een dag in de week -op donderdag - werkt hij nog in de huisartsenpraktijk in Geulle. De kersverse professor kreeg zijn "praktijkopleiding" voor een belangrijk deel in de praktijk van wijlen dr. Jaques Kuijpers aan de Processieweg. De redactie wenst Prof. Metsemakers en zijn familie van harte geluk met zijn benoeming en is er trots op dat de huisartsen in Geulle zo'n deskundig iemand in hun midden hebben. De patienten zullen er wel bij varen! Dr. Kuijpers was een van de eerste huisartsen die zijn praktijk ter beschikking stelde van de universiteit Maastricht ten dienste van de opleiding van huisartsen. Geulle plukt nu dus de eerste vruchten van diens wijze en vooruitziende blik.
Als Consultatiebureau-arts in Geulle is Prof. Metsemakers per 1 januari jl. opgevolgd door dr. Brigitte de Pree.
De redactie heet haar van harte welkom en wenst haar veel succes toe in Geulle.


Kerk-zijn in Nederland in het jaar 2001

Elk jaar worden "kerncijfers" bekend gemaakt van de zeven aan de Actie Kerkbalans (Gezinsbijdragen) deelnemende kerk-genootschappen in Nederland.
Enkele markante cijfers:
5 miljoen R.K.-kerkleden in 1584 R.K.-parochies. Totale inkomsten R.K.-kerk 153 miljoen euro, totale uitgaven R.K.-kerk 157 miljoen euro, totale gezinsbijdragen in Nederland 56 miljoen euro.
R.K.-kerk 5 miljoen leden /gemiddeld 21 euro per gelovige. Ned. hervormd 2 miljoen leden /gemiddeld 74 euro per gelovige. Gereformeerde kerk 658.500 leden /gemiddeld 164 euro per gelovige.
Evangelisch/Lutherse kerk 14.300 leden / gemiddeld 39 euro per gelovige.
Gezinsbijdragen in Limburg:8,5 miljoen euro.
In Limburg doet 36 % van de gezinnen mee met de actie kerkbijdragen/gezinsbijdragen.
Missieakties in Nederland: 15 miljoen euro.
Speciale acties in Nederland: 5 miljoen euro.
Burgelijke huwelijken: 82.000.
Aantal geboorten: 202.600.
Kerkelijke huwelijken 145.000.
Aantal gedoopten 55.700.
Overledenen in Nederland 140.000.
Elk weekende bezoeken in Nederland 1 miljoen mensen een of andere kerkdienst.

S.W.


Kerst 2002

Een Nordmandika verkoper uit Bunde
Die de Bokkerrieërs het licht niet gunde
liet bellen door zijn advocaat en zette zo een ambtenaar paraat.
Ga eens naar Geulle kijken bij het bos
en let goed op want dan zijn de Bok de klos.
Een vereniging die de gemeenschap te gunste kerstbomen verkoopt
en zich weken de benen onder het lijf uit loopt,
is daar iets aan 't doen?
Waarmee ze proberen de kas te vullen met poen.
Niet het idee hebbend iemand te kort te hebben gedaan.
Alleen maar proberen te zorgen om hun voort bestaan;
zelfs dat was ons niet eens gegund.
Dat had van tevoren beter gekund
En inderdaad wat een dappere daad.
De Bokkerieërs moeten stoppen goed of kwaad
En ik weet van de de hele zaak niks,
dat heb ik 'm toch mooi gefikst
Daarom mensen denk aan volgend jaar:
dan staan de Bokkerieërs weer met bomen voor U klaar.
Een ding willen we wel nog kwijt
Bij Leonarda en Ron staan we wel nog in ’t krijt.
Zo kan het ook in deze tijd.

Ontvangen

- Van de heer Piet Ummels ontving de Heemkundevereniging een aantal ingebonden Panorama’s uit de jaren 1930 – 1940.
- Van de heer Jan den Braber ontving de Heemkundevereniging een aantal oude gebruiksvoorwerpen.

De Heemkundevereniging wil beide heren van harte danken voor hun giften.


Agenda

- De maandelijkse werkmiddag is in februari op 19 februari. Aanvang 14.00 uur.
- Op 14 maart a.s. houdt de Heemkundevereniging haar jaarvergadering in ’t Wapen van Geulle. Aanvang om 19.30 uur.

 

 
Copyright © 1999-2016. 'Groeten uit Geulle' is een uitgave van de Heemkundevereniging Gäöl.