Heemkundevereniging GšŲl - Sjakel juni 2001
 
 


De Sjakel
Juni 2001

Geulle in vroeger tijden.
33. Kapelletjes en kruisbeelden.

In deze aflevering wil ik de kapelletjes en kruisbeelden beschrijven zoals deze rond 1920 in Geulle stonden. Nadien zijn sommige van deze godsvruchtige bouwwerken verdwenen of verplaatst. Ook zijn er enkele nieuwe bijgekomen, zoals onder andere kapelletjes aan de Kruisboom, in Brommelen tegenover de camping en in Moorveld tegenover het Jachthuis.

Sommige kapelletjes zijn al in de vorige aflevering genoemd waarin ik de historie van de grote Sacramentsprocessie van de Sint Martinus parochie behandelde.

Daar schreef ik eerst iets over het kapelletje van Broekhoven. Dit werd in 1904 gebouwd op voordracht van kapelaan H. Sassen. Het werd toegewijd aan de H. Gerardus Majella en betaald uit bijdragen van de parochianen. Helaas is dit kapelletje jaren terug afgebroken. Het heeft gestaan schuin tegenover cafť het Hemelke.

In 1906 werd in Hulsen een kapelletje gebouwd dat werd toegewijd aan het H. Hart van Jezus. Op de voorgevel stond: Hart van Jezus ik vertrouw op U. Dit gebouwtje is jammer genoeg afgebroken. Het stond vroeger op de hoek van de Hulserstraat en de Poortweg.

Een ander kapelletje dat ik in de vorige aflevering noemde, is gelukkig bewaard gebleven. Het staat achter de kanaalbrug aan de Geulstraat op de hoek met de zijstraat de Gank. Het is toegewijd aan O. L Vrouw van het H. Hart. Dit kapelletje werd gebouwd in opdracht van kapelaan R. van den Berg met hulp van onder andere mej. Aurelia Vijgen, de dochter van de toenmalige burgemeester.

Ook het laatste kapelletje dat ik in de vorige aflevering noemde staat er nu nog. Het staat op het kerkplein schuin tegenover de Sint Martinus kerk. Het lag indertijd gedeeltelijk in de tuin van de heer L. Janssen. Hij had in 1908 het kapelletje laten bouwen ter ere van de H. Antonius van Padua. Op een banderol kan men nu nog lezen: In God mijn kracht.

In "uit Geul's verleden" beschrijft pastoor Kengen ook nog een andere kapel en verschillende kruisbeelden. Zo behandelt hij een grote kapel die vroeger in Moorveld heeft gestaan, ondanks dat dit gebouw eigenlijk bij de parochie en de voormalige gemeente Ulestraten hoorde. Dit kerkje werd rond 1905 gebouwd in opdracht van de zeereerwaarde heer Felix Peerbooms. Deze grote kapel lag aan de Heerenstraat schuin tegenover het begin van de zijweg het Bospad. In dit godshuis werd door de zeereerwaarde heer Peerbooms vaker het H. Misoffer opgedragen. Het gebouw werd naar ik meen in de zestiger jaren afgebroken. Voordien was het ook de laatste statie of rustplaats in de oude route van de grote Sacramentsprocessie van het toenmalige rectoraat van Waalsen. Deze ging toen van de kerk van boven naar de Kruisboom. Dan ging men de Snijdersberg af en de Moorveldsberg op. Via Moorveld kwam men weer bij de kerk.

Rustplaatsen waren bij het nieuwe kapelletje aan de Kruisboom, aan een jaarlijks gemaakte tijdelijke rustplaats in de scherpe bocht van de Snijdersberg - bij Lombok, zoals iedereen dat daar vroeger noemde - bij het latere kapelletje van Moorveld tegenover toendertijd cafť Vroemen of Voncken en aan de hierboven beschreven grote kapel aan de Heerenstraat.

Pastoor Kengen noemt in "uit Geul's verleden" ook verschillende kruisbeelden die rond 1920 in Geulle stonden. Deze werden geplaatst op kruispunten van wegen of op plaatsen waar iemand plotseling overleden was of door een ongeluk de dood gevonden had. Allereerst beschrijft hij het kruisbeeld dat zeer waarschijnlijk al meer dan 400 jaar aan de Kruisboom staat. Het staat er nu nog al is het wel een paar maal iets verplaatst. Op dit gietijzeren kruisbeeld staan de vrome woorden: Aanziet het kruis. Aanbid het niet. Aanbid den Heer. Wiens beeld gij ziet.

Verder noemt pastoor Kengen:
  • Het kruisbeeld in Moorveld waar de wegen van de Moorveldsberg naar de huidige autoweg en die van Waalsen naar Kasen zich kruisen;
  • Een kruisbeeld aan de vroegere put van Moorveld;
  • Een steen met ijzeren kruis op het plein bij de Sint Martinuskerk dat ter ere van het gouden priesterfeest van pastoor Swelsen werd gebouwd;
  • Een kruisbeeld aan de Poortweg;
  • Een kruisbeeld aan het kruispunt in de Scheer in Hussenberg en
  • In Brommelen aan het huis waar vroeger ooit "Jeupke de Snieder" heeft gewoond.
Nogmaals wil ik benadrukken dat bovenstaande een beschrijving is van de situatie van rond 1920. Tegenwoordig is de situatie anders, zoals u bij een wandeling door ons mooie Geulle zult merken.
Deze aflevering wil ik besluiten met een vrome wens van pastoor Kengen, de schrijver van "Uit Geul's verleden": Moge deze sprekende getuigen van het geloof en godsdienstzin van de Limburgers niet alleen in Geulle maar overal in ere worden gehouden, opdat Limburg blijve aan Christus.
Archie Varis.


Literatuur:
Uit Geul's verleden. (1926)

Onderhoudswerkzaamheden aan de spoorlijn.

Inleiding
In en rond het weekend van 17 maart zijn werkzaamheden verricht aan de spoorlijn ter hoogte van de Pastoor Smeetsstraat en de andere pastoorsstraten. Het werk is in de nachtelijke uren gedaan. Een van die avonden rond het middernachtelijk uur maak ik een wandeling via de Moorveldsberg naar beneden. Al vanuit Moorveld hoor ik een diep dof grommend, ratelend geluid alsof er gelijktijdig twee, wel drie langere goederentreinen voortdurend door het dorp denderen. Beneden aan de helling van de Moorveldsberg wordt de geluidbron duidelijk. Een lange trein met allerlei werkinstallaties staat op de westelijke spoorlijn. De installaties op de trein draaien op volle toeren hetgeen ook te zien is aan de vele mensen die of in het duister of met lampen zwaaiend langs de trein lopen. Het geheel maakt een spookachtige indruk. Boven op de spoordijk: een lange trein met grommende machines, veel drukke mensen, zwaailichten met plotseling in het nachtelijk duister een fel rood flikkerlicht. De betekenis daarvan wordt snel duidelijk. Nog geen tien seconden later passeert een stoptrein vanuit Bunde met ingehouden snelheid. In de zoektocht naar 'wat er aan de hand is!' ben ik via de Hulserstraat en het Leukdervoetpad de spoorlijn opgelopen. Ik heb geluk. Vanuit het duister komen enkele nachtelijke werkers, gewapend met professionele zaklamp en een enkele met een koplamp (zoals bij de mijnwerkers). Ik stel me voor als hulp-journalist van de plaatselijke heemkunde-vereniging en informeer belangstellend naar de aard en het doel van de werkzaamheden.

Het verhaal van de nachtelijke werkers.
Het bedrijf Railinfra is bezig met onderhoud aan de spoorlijn. Railinfra is een werk-maatschappij van de Nederlandse Spoorwegen. Het bedrijf heeft kennis en ervaring opgedaan met het onderhoud aan spoorlijnen. Een van de medewerkers, de heer Vankan, schetst het geheim van de kok. De rails liggen in een bed van dikke, gebroken stenen met daarin de beels waarover de trein rijdt. De ondergrond van stenen, ballast genoemd, zorgt ervoor dat regenwater onmiddellijk wegzakt. In de loop van vele jaren gebeurt het dat bladeren en stof een humuslaag vormen en daardoor de water-doorlaatbaarheid beperken. Water in de ondergrond tast ook de levensduur van de beels aan. Duidelijk is: het tracee dat bewerkt wordt, was aan een onderhoudsbeurt toe.

De ingezette machinerieŽn.
De trein met een lengte van om en nabij de 300 meter fungeert als werkpaard. Op de trein staan de machines die gebruikt worden om de vervuilde ballast (kiezels) te verwijderen, om op te vullen en het geheel waterpas uit te lijnen. Ook herbergt de trein de buffers met daarin de nieuwe ballast alsmede opbergcapaciteit voor de vervuilde kiezels die afgevoerd worden. In volgorde van werkzaamheden worden de volgende machines ingezet:
  • de hormachine. Met een roterend (rond-draaiend) apparaat worden de stenen onder de beels met veel kracht los geslingerd en afgevoerd. Boven het grommend geluid van de installatie uit hoort men de stenen die met veel kracht naar boven getransporteerd worden en onderweg tegen van alles opbotsen. Dat levert alles bij elkaar 'een redelijk hels kabaal op'. De vervuilde ballast wordt tot een diepte van 50/60 centimeter verwijderd. Door het verwijderen van de ondergrond over een afstand van tien, vijftien zakken de beels in een boog naar beneden en komen even in het luchtledige te hangen. Tijdens het werk in Geulle op zondag 18 maart was een rail doorgebroken en moest vervangen worden. De naam van de hormachine is afgeleid van het Engelse woord 'horr' en zou zoveel betekenen als filteren, schoon maken.
  • De BAF, de ballast-afvoertrein, is het gedeelte van de trein met schuin omhoog lopende transportbanden waarover de af te voeren ballast op het treinstel getransporteerd wordt; vele van die wagons achter elkaar.
  • De grindtrein die de nieuwe ballast aanvoert en lost op de plaats waar opgevuld moet worden.
  • De stopmachine, een vernuftige machine die over een afstand van enkele tientallen meters de ligging van de rails met de beels peilt en zorgt dat kleine oneffenheden weggewerkt worden. Na het werk van de stopmachine liggen de rails waterpas.
  • De stabilisator zorgt ervoor dat de nieuw aangevoerde ballast goed aangetrild wordt en voldoende stevigheid geeft.
  • De BAM, de ballast-afwerkmachine die over de spoorlijn gaat nadat alle werkzaamheden verricht zijn. De machine zorgt ervoor dat de ballast onder en naast de beels mooi horizontaal ligt en dat de rails en omgeving schoon geveegd worden. Na deze machine kunnen de treinen weer rijden.
Het onderhoud aan de spoorlijn wordt in de nachtelijke uren verricht omdat er dan minder verkeer op de spoorlijn is (waarvan gedurende de werkzaamheden slechts een lijn afwisselend gebruikt kan worden). Iedere nacht wordt een gedeelte van de spoorlijn helemaal afgewerkt.

Bijkomende/verdere werkzaamheden.
Volgens een van de informanten van het spoorweg-onderhoudsbedrijf hoeft het veelomvattend onderhoud zoals nu gepleegd, niet vaak verricht te worden. De onderhoudsgevoeligheid is onder meer afhankelijk van de omgeving (het Bunderbos!). Gelijktijdig met het onderhoud worden ook de dwarsliggers onder de rails vervangen. Nu liggen er nog de houten beels, gewicht ongeveer 80 kilogram. De nieuwe dwarsliggers zijn van beton en wegen 300 kilogram. De nieuwe dwarsliggers mogen er zijn. Zij zijn goedkoper, stabiel en robuust in de ondergrond en duurzamer bovendien. Zij hebben derhalve geen enkele associatie met de overdrachtelijke betekenis van het woord dwarsligger.

Onderhoudswerkzaamheden aan de spoorlijn vinden volgens een strak, vele weken van tevoren opgesteld plan plaats. Bij dit soort werk is het begrip veiligheid alles bepalend. Alle belanghebbenden moeten bijtijds geÔnformeerd worden. Eenmaal vastgesteld vindt de actie altijd doorgang. Nu al is bekend dat het bedrijf op 23 juni een zelfde onderhoudsklus gaat verrichten aan de spoorlijn in Bunde nabij de Ireneweg. Vanaf de openbare weg zal het werk dan van nabij gadegeslagen kunnen worden. Het bedrijf Infrarail heeft inmiddels aardig wat ervaring opgedaan, zo weet een van de werkers te melden. Want behalve in Nederland heeft men ook contracten met de spoorwegbeheerders in Belgie en Duitsland. Met dezelfde trein trekt men dan de landsgrenzen over en dat is beslist geen boemeltrein.
Paul Notten


Geulle 50 jaar geleden..
Juni 1951.

  • De Geulse Boys gaan feest vieren. In juli gaat dat plaats vinden. Zij vieren dan het 30-jarig bestaan van de club. Er zal dan een wedstrijd gespeeld worden tussen de elftallen van Maurits 1 uit Geleen en Juliana 1 uit Kerkrade. Beide elftallen spelen in de hoogste voetbalklasse van Nederland.
  • De Geulse Girls speelden hun eerste officiŽle wedstrijd. Deze wedstrijd werd gespeeld tegen de Haslou Girls. Onze meisjes kwamen echter nog ervaring en techniek tekort om van deze dames te winnen. Zij verloren met 6 - 1. Leny Pallada mocht de eer opeisen het eerste officiŽle doelpunt voor de Geulse Girls gescoord te hebben. Gerda Thijssen en Lies Janssen waren aan Geulse zijde de uitblinksters.
  • De V.V.V. afd.Geulle heeft nieuwe wandelkaarten laten maken. Deze kaarten behelsen het natuurgebied tussen Bunde en Elsloo. Deze kaarten zijn te verkrijgen bij verschillende winkeliers en cafŤ`s tegen betaling van fl. 0,40.
  • Hotel "Schieversberg " is verkocht en in partriculiere handen overgegaan. Voor Geulle met zijn toenemend aantal toeristen wordt het als een groot gemis gevoeld dat de exploitatie binnen afzienbare tijd gaat ophouden.
Hein Peters.


Over knotten en uitzichtpunten.

In het artikel over dit onderwerp in de Sjakel van mei jongstleden wordt beschreven hoe de plaatselijke buurtvereniging spontaan meegewerkt heeft aan het kappen van de helling waardoor vanaf de Penderjansknub weer vrij uitgekeken kan worden over de Maasvalei tot ver in de Belgische Kempen. De genoemde plaatselijke buurtvereniging was niet die van Hussenberg maar van Snijdersberg. Met deze korte aanvulling alsnog de eer aan de mensen die het werk gedaan hebben. In overleg met Staatsbosbeheer waken zij in de toekomst over het vrije uitzicht vanaf de knub. De peetvaders van de Pendersjansknub krijgen daarmee tevens de eretitel van 'knotfathers'. Bij een wandeling naar het uitzichtpunt -even voorbij de Piemelehoek- kunt U zien hoe fraai het uitzicht ter plaatse geworden is dankzij het vrijwilligerswerk van de buurt Snijdersberg.

Werkgroep "Oos Heem" weer van start.

Onder leiding van Sjir Webers (Steegske 1) is de werkgroep "Oos Heem" na enkele jaren van stilzitten onlangs weer van start gegaan.

Als eerste doel heeft de werkgroep zich voor ogen gesteld om van alle "bouwwerken" in Geulle (huizen, kerken, kruizen, gevelstenen, kapellen e.d.) foto's te maken, met aanduiding van de ligging, straat en huisnummer, huidige bewoner e.d.

Begonnen wordt in Hussenberg, Hierna volgen de overige buurten van Geulle. Als fotograaf fungeert Willy Ramakers van de Snijdersberg, geassisteerd door Hub Bollen van Broekhoven.

Eenieder die hierin is geinteresseerd kan zich aanmelden bij Sjir Webers voornoemd (tel. 364.54.84). De foto's (10x15) zullen op papier (A-4-formaat) lichtjes worden vastgelijmd. Bij elke foto zal een beschrijving (met eventueel historie van het "bouwwerk") worden gemaakt.

Hiervoor is elke helpende hand welkom. Het is verder de bedoeling dat ook eventuele "oudere" foto's van het "bouwwerk" aan het "dossier" worden toegevoegd. Wie helpt mee?
(red)


In de Heer zijn overleden

  • op 9 juni 2001, op 79-jarige leeftijd, de Z.E. Zuster Yvonne van het Klooster aan de Hussenbergstraat, overleden te Fougeres (Frankrijk);
  • op 11 juni 2001, op 15-jarige leeftijd, Maud Ghijsen van de Hussenbergstraat / Eijkskensweg, overleden ten gevolge van een verkeersongeluk.


In memoriam Zr. Yvonne

Op 9 juni jl. overleed in het Moederhuis in Fougeres (Fr.) te midden van haar kloostergenoten en in het bijzijn van haar enige nog in leven zijnde zuster onze Zeer Eerwaarde Zuster Zr.Yvonne Berthiaux, Religieuze in de Congregatie van de Zusters van Christus Verlosser.

Zr. Yvonne werd op 27 mei 1922 geboren in Bain de Bretagne (Fr.). Zij kwam in 1947 naar Nederland.

In Nederland studeerde zij Nederlands en haalde zij de Onderwijsakte. Vijftien jaar was zij werkzaam in het onderwijs.

Hierna bekleedde Zr. Yvonne verschillende bestuurlijke functies in de Congegratie, in het Onderwijs en de Bejaardenzorg.

Sinds haar komst naar Geulle maakte Zr. Yvonne zich zeer verdienstelijk voor de Kerk en de gemeenschap van Waalsen. Zij was enkele jaren zelfs de rechterhand van Pastoor Kusters.

Zr. Yvonne heeft haar vele talenten intensief ingezet voor eenieder die een beroep op haar deed. Zij was een zeer beminnelijk persoon en daardoor geliefd bij zeer velen in Waalsen en ver daarbuiten. Zr. Yvonne hartelijk bedankt voor alles.
Zr. Yvonne is thans weer terug bij haar God en Schepper. Zij ruste in vrede.

Brieven van Pieke Junior oet de Piemelenhoek.

Dag beste mensen van Geul, hier weer een brief van jullie Pieke. Wat een allegasie, nog bijna voortat de vorige Sjakel uit was kreeg ik een brief bij ons thuis van eene, die vroeg offent ik niet goed bij de kop was om te schrijven dat het niet uitscheidde met regenen terwijl het al een paar weken geen druppel geregend heeft. Hij had zelf bekans stublonge gekregen en een krof van het werreke in de tuin, schreef hij mij, en het was allemaal hartsikke droog en het water in de regenton was ook al op en nou moes hij nog verder lopen om alle planten water te kunnen geven en of ik de luui niet zoveel wou betoppe, want ter zijn ook luui van ver buite Geul, die de Sjakel lezen en wat moete die nu wel niet denken van de situasie hier, schreef hij.

Nou doe ik maar eers ook eens de groete aan de luui van ver buite Geul en van over de zee en misschien willen die mij ook wel eens schrijve hoe offent het weer is bij hen, of ze daar ook moete sjravele om de moestem in orde te houde, sjus wie Harie van onze Merie, want die steek zich kepot aan de distele en de Noonk zeg distele steke is distele kweke en vorig jaar hadden hem de knijne aan zijn bone gezete en nu heeft hij met hinnedraad een hek gemaak om de moestem om de knijne buite te houden en de Noonk zeg dat het wel een ijzere gordijn lijk, maar dan wel een vinstergerdijn, want je kunt ter zo doorheen kijke en nou komen de knijnen niet meer aan zijn bonen. En dat van die zonneschijn na rege, dat zit hem zich zo, als ik mijn brief afheb dan ga ik de berg af naar die jonges van Lewet en daar koop ik me een postzegel en dan gaat de brief op de bus en die gaat snel, maar dan moet hij met de trein naar de Boss toe en die stempelt hem af en dan komp hij pas weer naar Geul, weer met de trein en dan vaart die trein nog een rondje langs de kerk en dan komp hij pas bij de hoofredactie op de Slingersberg en dan moet hij nog eens netjes gecontroleerd worde en dan zette die van de redactie hem in de Sjakel en dan moet hij nog gedruk en uitgevent worden en dat duurt zo lang dat de Maas in den tussentijd wel eens uitgewees en weer teruggegange kan zijn en dan krijg je zoget !! Jullie moete toch niet denke dat ik met een bussel hout voor de kop loop dat ik niet merk dat het overal veel te droog is en angers moet ik me ook nog giftig maken,

zekers ? En de burger heef het zich toch in zijn tes gestoke van mijn vorige brief, want hij was al bij de examens van de visserkes en misschien dat nou ook de bouwvergunning voor het huisje van de visvereniging der snel komp. Goed zo burger, zeg de Noonk, zo kunnen we tenminste kalle, maar de wege zijn wel opgelap, maar toch maar half en dat zal niet lang houwe zo, zeg de Noonk, en hij is benieuwd of die vethouder al gestop is met rooke. En hij was gaan wandelen en heef gezien dat de kunsthaan aan de Maas op een ander nes met eieren zit en de Noonk hoop dat die daar langer kan blijven zitten als op zijn ander nes en de luui kunnen nou in ieder geval beter op die haan met zijn eier lette en der komen ook minder uitgaanders langs en die moete zich nou op de keizelfeeste maar een eike tikke dus dat zal wel lukke en nou hebbe ze daar den auwen boot van de gemeente neergeleg en die pak zich niemand mee, want ze hebben hem helemaal vol met grond en klauwe geleg en Harie denk dat dat is van de hoge heere, dat die toch nog angs hebbe dat de Maas nog eens over de dijk komp, maar dat zal dan een pratsj worde als de kantonniers eers de boot moete leeg make voor ze die van aan de Maas derin kunnen laten. Misschien hadde ze alles maar moete late wie het was, denk de Noonk. En der zijn ters ook nog die niet op de hooge heere vertrouwen en die hebbe zelf een boot voor het huis geleg, maar met maar een paar bloeme derin, die kunne ze zo deruit kegele en dan weg vaare en dat is toch een stuk gemekkelijker, en zo zie je maar zeg de noonk, je hoef geen hooge heer te zijn om slim te zijn. En ik ga me spek met eieren ete, want ik weet niets meer te schrijve en ik heb der honger van gekregen. AdiŽ, met de groete van Pieke junior uit de Piemelenhoek.

Hoe is het zo ver kunnen komen?

Hoe is het zo ver kunnen komen? Hoe is het gekomen dat steeds meer Limburgse natuur en landschap worrden vernietigd uit winstbejag?

1953 - 2000
Velen van ons kunnen zich de februari-ramp van 1953 voor de geest halen. Daarbij werden bijna de hele provincie Zeeland, de Zuid-Hollandse eilanden en grote delen van West-Brabant getroffen.

De destijds gebezigde slogan luidde: "Dit mag niet meer gebeuren in een land met zo'n rijk verleden op het gebied van dijkenbouw, kanalisering en stuw- en sluiswerken".

Er werd veel en goed nagedacht over de best denkbare oplossing. De Delta-werken werden ontwikkeld. De kosten liepen in de vele miljarden. Heel Nederland was het ermee eens, dat na gedegen voorbereidingen de Delta-werken moesten worden uitgevoerd.

Het mocht het land wat kosten. Ook toen, zoals bij projecten van dergelijke omvang gebruikelijk, de ramingen vele malen moesten worden bijgesteld.

Nu bijna 50 jaar na dato mogen we stellen dat de uitgaven en de inspanningen niet voor niets zijn geweest. We kunnen er met z'n allen trots op zijn.

2001
Het Grensmaas-plan. Tengevolge van een steeds toenemende verharding van de ondergrond en het opheffen van natuurlijke remmingen (uitbreding van steden, dorpen, wegen en industrieterreinen) in het achterland van het stroomgebied van de Maas, is de tijdsduur waarin het regenwater naar de Maas stroomt vele malen korter geworden. Piekaanvoeren van hemelwater komen daardoor steeds vaker voor. Gevolg: toenemende wateroverlast in het stroomgebied van de Maas.

Pakt men deze problemen ook zo voortvarend aan als in 1953? Ja, men wil dijken verhogen, kades aanleggen, stroomgeulen verbreden en vloeiweiden aanleggen binnendijks om het achterland te beschermen. Maar er is een verschil. Heeft iemand bij de realisering van de Delta-werken ooit gehoord of gelezen, dat de uitvoering ervan kostendekkend moest zijn? Dat kan ook niet. Bescherming van burgers is een taak van de overheid en kan niet worden afgewenteld op de schouders van een lagere overheid.

Maar wat gebeurt er in Limburg?
Van Limburg wordt wel verlangd dat het Maasproject uit eigen middelen wordt betaald en wel uit de opbrengst van uit onze bodem gewonnen grind.

Uit welke koker komt eigenlijk dat idee, dat de Maaswerken kostendekkend moeten zijn? Handelen bestuurders van Provincie en Rijkswaterstaat 'op ingeving' van de grindboeren, verenigd in de grindmaffia? Willen zij gestalte geven aan het gezegde: Voor wat, hoort wat? Laten zij dan bedenken dat ook in 2001 'ruilen doet huilen'.

Gelden er in 2000 andere normen dan in de 50-ger jaren? Gelden er in het Limburg van nu andere normen dan in het Zeeland van toen, als het gaat om de financiering van veiligheid van inwoners van Nederland? Let wel: ook de bewoners van het stroomgebied van de Maas betalen belasting en hebben recht op bescherming. De slogan 'grind en zand voor groen' stoelt nergens op.

Wat men in feite voorstaat, is het ene gat met het andere dichten, oftewel de grindgaten die gegraven worden in het Geulderveld opvullen met zwaarvervuilde grond uit het stroomgebied van de Maas.

Wie herinnert zich niet, dat we na recente overstromingen werden gewaarschuwd voor het eten van groenten uit de tuinen die onder water hadden gestaan, omdat die verontreinigd waren met zware metalen enz. Als men rivierslib en baggerspecie wil bergen in de grindgaten in het Geulderveld, ontstaat er een concentratie van verontreiniging, die in eeuwen niet hersteld kan worden.

En dan te bedenken, dat men deze gronden wil bestempelen als agrarisch gebied. Het maaiveld komt nota bene 1.70 meter lager te liggen. Je hoeft geen profeet te zijn om te voorspellen dat zij vrijwel permanent onder water zullen staan....

Ook wordt wel beweerd, dat mergel, zand en grind uit Limburgse bodem nodig zijn voor verdere ontwikkeling van ons land. Dat is een verwrongen beeld en een beleid dat wordt ingegeven door winstbejag. Zijn er alternatieven? Ja zeker. Al jaren worden uit de Noordzee miljarden kubieke meters zand opgezogen voor opspuiting van laaggelegen gebieden als de Bijlmermeer, Schiphol, de Maasvlakte en dijklichamen voor wegenbouw in het westen van het land. Bij het opzuigen van het zeezand worden grindbanken angstvallig gemeden....

Het is dus allerminst noodzakelijk, dat nog meer grind en zand uit Limburgse bodem worden geŽxploiteerd, met als gevolg dat Limburgs landschap verdwijnt en er grote waterplassen ontstaan ŗ la Midden-Limburg, opgevuld met zwaarvervuilde grond.

Tel uit je winst. Stop met dat verderfelijke beleid. Op de resultaten ervan zullen wij Limburgers niet zo trots kunnen zijn als Zeeuwen en West-Brabanders op de Delta-werken.
Th. Kruijsen, lid Buurtnetwerk
Geulle/Meerssen


NB: Dit is geschreven uit bezorgdheid voor onze kinderen en kleinkinderen. Laat om hunnent wille het Limburgse landschap intact!

21e Avond wandel vierdaagse

Op 26, 27, 28 en 29 juni organiseert buurtvereniging Oostbroek voor de 21e maal in successie de avond wandel vierdaagse. Gestart wordt vanuit cafť Vossen-Raeven aan de Hulserstraat te Geulle.

U kunt kiezen uit de afstanden 5, 10 en 15 km. En voor voor alle afstanden kunt u vertrekken tussen 17.30 en 19.15 uur. De inschrijfkosten bedragen fl. 2,00 per persoon, waarvoor u een prachtig, door pijlen uitgezet, parcours krijgt aangeboden door Geulle en omgeving.

Als herinnering ontvangt iedere deelnemer een sticker. De I.V.V. stempel is aanwezig en de wandeltocht gaat onder alle weers-omstandigheden door. De deelnemers aan deze vierdaagse kunnen genieten van een zeer landelijke en bosrijke omgeving.

Wandel mee en geniet van de natuur die Geulle en omgeving u te bieden heeft. Voor meer informatie kunt u bellen: 043 - 3652061

Ontvangen

Van Hub Bollen heeft de Heemkunde-vereniging oude persoonsbewijzen ontvangen.
Hub, bedankt!
 
Copyright © 1999-2016. 'Groeten uit Geulle' is een uitgave van de Heemkundevereniging Gäöl.