Heemkundevereniging Gl - Sjakel juli 2001
 
 


De Sjakel
Juli 2001

Geulle in vroeger tijden.
34. De vrome Geullenaren.

In deze Sjakel wil ik iets vertellen over de grote geloofsbelevenis van onze vroegere dorpsbewoners. In eerdere afleveringen schreef ik al dat onze voorouders graag op bedevaart gingen, onder andere naar Scherpenheuvel (B), Wittem, Sittard, Houthem-Sint Gerlach, Kevelaer (D) en Maastricht. Men ging meestal op bedevaart om genezing te krijgen van een menselijke ziekte of van een veeziekte. Daar had je dan ook speciale bedevaartsplaatsen voor. Ook waren er in de parochie vaak processies, zoals bijv. de sacraments- en kruisprocessies. Want de Geullenaar was gelovig. In de tijd van Sint Servatius was hij al tot het rooms katholieke geloof bekeerd. Dit eeuwenoude geloof heeft diepe sporen nagelaten in het karakter en in het dagelijkse leven van onze vroegere dorpsbewoners. De omgang met God en de heiligen werd een vertrouwelijke en blije omgang. De kerkelijke feesten werden ook huiselijke feesten. Onze Geulse voorouders hebben hun geloof ook altijd vrij kunnen uitoefenen behalve toen de Staatsen (protestanten / gereformeerden) het hier voor het zeggen hadden (circa 1630-1820).

Ieder jaar werden de feestdagen van de patroonheiligen in ere gehouden. Want in plaats van verjaardagen werden vroeger de patroonheiligen-dagen gevierd, zoals bijv. Sint Jozef (Sint Joep) op 19 maart. Dan had iedereen die Jo, Jozef, Sjef, Jos etc. heette naamfeest. In de vorige eeuw is deze eeuwenoude traditie geleidelijk aan verloren gegaan en vervangen door de viering van de eigen verjaardag.

In onze eeuwenoude Sint Martinuskerk werden naast O.L. Heer en O.L.Vrouw vooral Sint Appolonia, Sint Gertrudis en Sint Martinus in het bijzonder vereerd. De H. Appolonia werd aangeroepen ter bestrijding van kiespijn. Vele mensen kwamen uit de omliggende dorpen om haar te vereren en de relekwie te kussen. Haar beeld met een nijptang in een van haar handen staat nu nog in de parochiekerk van Geulle-beneden.

Ieder jaar werden bij vele kerkelijke feestdagen bepaalde gebruiken in ere gehouden. Zo kwam bijv. op 6 januari dus op Driekoningen de traditionele driekoningen-koek op tafel. Met Maria Lichtmis (2 februari) zorgde men voor een gewijde kaars en met Sint Blasius kreeg men de zegen met twee kaarsen ter bescherming tegen keelklachten.

Met Aswoensdag ging iedere Geullenaar in de kerk zijn askruisje halen. Op Palmzondag liet men er gewijde palmtakjes zegenen en stak ze daarna in de stallen en op de hoeken van de velden. En op Paaszaterdag ging de koster het dorp rond en kreeg overal paaseieren. Op Maria Hemelvaart gingen de gelovigen met mooie veldboeketten van o.a. reinvaren, hommelskruid en aren van rogge en tarwe ("de kroedwsj") naar de kerk, om deze na de zegening te bewaren ter bescherming tegen onweer en blikseminslagen. Op de vooravond van het feest van Sint Maarten of Martinus (10 november) werden in ieder gehucht van Geulle elk jaar de Sint Maartensvuren ontstoken. Dit was vooral voor de jeugd dagenlang feest, waarover ik een volgende aflevering wat meer wil vertellen. Op de woensdag voor Kerstmis (Quartertemper - woensdag) was de zogenaamde Gulden Mis. Na afloop plukte men enkele kersentakken en die stonden met het kerstfeest in volle bloei!

Zoals onze voorouders in ons mooie dorp jaar in jaar uit godsvruchtig leefden, zo beleefde men ook elke dag van het jaar. Men stond op met het morgengebed, dankte God voor en na elke maaltijd en in de avond werd gezamenlijk de rozenkrans gebeden. Ook vergat men niet om Hem te groeten bij elk kruisbeeld waar men langs kwam en om 's middags om 12 uur het angelusgebed te bidden. Als om 12 uur het angelusklokje luidde ("tumpte") dan stopte de boer met zijn veldarbeid en bad het angelusgebed. Het kerkbezoek was indertijd hoog.

Van de kinderen van de basisschool werd verlangd dat zij iedere morgen naar de H. Mis gingen en zeer zeker op de eerste vrijdag van iedere maand. Het kerkbezoek werd op het schoolrapport bijgehouden. Om de vijf of zes jaar was er missie in de parochie. Dan kwamen twee paters van Wittem een week lang elke dag preken, de ene avond voor de mannen en de andere avond voor de vrouwen. Die preken gingen meestal over de 10 geboden en meer in het bijzonder over het 6e en 9e gebod.

In die tijd had je ook retraites. De mannen gingen dan drie dagen naar het retraitehuis in de bossen bij Spaubeek. Daar kregen ze onder andere katholieke leefregels bijgebracht. Grote bedrijven gaven zelfs extra verlof om bijv. eens per drie jaar op retraite te gaan. De vrouwen gingen regelmatig op retraite in huize Maneresa te Venlo. Dan kregen vooral de gehuwde vrouwen drie dagen lang door de paters de les gelezen. Deze bemoeiden zich ook met de kleding van de dames, want alles moest uiteraard kuis en zedig zijn. Vele van deze godsvruchtige gewoonten en tradities zijn in de loop ter tijd - en meer in het bijzonder in de laatste 50 jaar - verloren gegaan.
Archie Varis.


Brieve van Pieke jr.

Dag beste mensen van Geul, hier ben ik weer met een epistel. Ik zit hier op de knup met de leptop, die ik van de meester op school heb mogen lenen om te leren hoe ik die van de Heemkunde kan helpe met archieveren. Dat is toch mooi, wat die jonges doen, zeg de Noonk, en als hij niet zo oud was en nog van in de tijd van de buizeradio, dan zou hij ze wel een hendsje helpe zeg hij, want wat ter hier in Geul vroeger allemaal gebeurt is, interesseert hem wel, soms nog meer dan wat ter nu allemaal in de hand is, want hij kan het allemaal niet zo meer volge, maar ze moete zich wel in de gaters houde dat hij zondags op zijn gemak naar de kerk en naar de kaffee komt zonder dat hem een hele hoop blote van de weg af reije met hun ossekopstuure op de fiets en zo. Nee, dan vroeger, toen was ook dekser renne, maar die hadde tenminste nog kleere aan maar de zeever was nog meer dan nu, nu kijk niemand meer de naa om.

Maar Harie zeg dat de Noonk zich toch bijna de ooge uit de kop heef gekeken en zijne nek heef verrek, maar dat komp niet van die bloote, zeg de Noonk, maar van wat ze allemaal op de weg gekalk hebbe voor die aan te moedigen. Maar als het weer eens goed regent, dan is dat allemaal weer weg, zeg de Noonk en dat is nou het verschil tussen vroeger en nu, het heef allemaal geen eeuwigheidswaarde meer, volleges hem. En hier op de knup is het nog allemaal zo mooi wie vroeger en wel lekker zo in de zon en in de schaduw want die van de buurt hebben alles eens flink geschore hier, zodat de mense weer kunnen zien of Belsj nog lig waar het altijd lag. En ik heb ook de korte broek aan, want die lang pijpe zijn nou echt te warm en de musse valle bekans van het dak, maar daar zijn der niet veel meer van, maar wel vinke en biemeize en spechte en reigers en ook zwerbelkes. Het gaat dan toch nog wel goed met het milieu, als je al die veugelkes ziet, zeg de Noonk, en dat lig ook aan de poletiek, die maken zich druk om de drekbak en de greunbak, maar niet allemaal, want hij zag lets eene van een groene partij, maar die was niet echt groen, want hij was den onkruit van het geleeg af aan het spuiten en dat ging niet met klaar water, zeg de Noonk en zo zie je maar niet alles is wat het lijkt te zijn, zeg hij en soms moet je wel eens spuite, zo als bij de dokters achter bij het Medisch Centrum, daar staat de troep je tot boven de kop, maar waar zo hoog het groen staat hoeve de honde ook niet te meste. En hij had zich dat eens bekeken en toen wilde hij de gemeente bellen of tat ze daar niet eens wat aan konde doen en toen hij op het kerremisterrein was, was de tillefooncel weg en daar heef hij zich eens flink giftig over gemaak, maar dat helpt toch niks en hij belief ook geen mobiele tillefoon want dan kan hij niet eens meer met rus naar het huiske en dat hoef voor hem ook niet, want hij vindt dat je moet opbellen met zo een oude bakoliete tillefoon, dan heb je tenminste pakkes, zeg hij, en dan verstaan de luui je ook nog als je eens flink aan het leer trekt en toen hij weer in den hook was vroeg Merie hem hoe de kermis was en daar had hij nog niks eens van gezien, zoveel stond er op zei hij en der was niet eens eens een vissekraam, dat vind hij bij een kerremis horen en in de kaffees was het net zo druk dan normaal en hij had zich nog maar een elske gedronken want van die nieuwerwetse drankjes moet hij ook niks hebbe en ik ook niet altijd, want het liefste heb ik nog een waterijske, zo nen lolie, want daar gaat de dors zo goed van over en plek je tenminste je tong niet aan den hemel vast en nu weet ik niks meer en dus ga ik sluiten met eene adi, tot de volgende keer met de opgerichte groete van uw Pieke junior uit de Piemelenhoek.

Wortels in en uit het verleden.

De Heemkundevereniging Gl is, onder aanvoering van de sectie genealogie, begonnen met een nieuw en zeer omvangrijk project, namelijk het bestuderen en (digitaal) toegankelijk maken van de archieven van de voormalige gemeente Geulle. Die archieven worden thans in het gemeentearchief van Meerssen bewaard. Van die archieven is in 1991 door de heer W. van Mulken, ambtenaar bij de Provinciale Inspectie der Archieven in Limburg, een inventaris gemaakt, die ook in druk is uitgegeven. Ook de Heemkunde-vereniging heeft een exemplaar van die inventaris in bezit. De inventaris is beperkt in omvang, zeker als men ziet welke schat aan informatie over Geulle, zijn geschiedenis en veel van zijn inwoners in die archieven verborgen zit. Enige voorbeelden daarvan zijn de invoering van de hondenbelasting ( er zijn immers weelde-honden en werkhonden), de invoering van de boomtax, verordeningen op het onderwijs (er is een tijd dat de ouders hun kids slechts in de wintermaanden naar school sturen en ze in de rest van het jaar thuis houden, ocharm), het sluiten der herbergen (in de zomermaanden mochten ze om 04.00 uur al weer open zijn), de openbare orde, veiligheid en reinheid (men mag niet kwaadwillig schellen = belletje trekken , op de ramen slaan of op de openbare weg aan zijne natuurlijke behoeften voldoen !), grote aantallen gevallen van bijstand aan behoeftige mensen, de bouw van gemeentehuis, school en waterputten (rond 1865 op Hussenberg, Snijdersberg en Moorveld), de aanleg van wegen en de bouw van den Halt, het orgel in de kerk, wat te doen bij runderpest (toen ook al !?), het ontslaan van wethouders, de onderlinge ruzies tussen de raadsleden, het gekrakeel over de bezoldiging van de schoolmeester (Philippens) of de betaling van de veldwachter of garde-champetre, zoals die toen heette (Janssen) en waarom zou het hout van onze bomen minder waard zijn dan het hout van de bomen van die van Itteren, Bunde of Elsloo?

Er zijn bovendien of liever bovenal vanuit het verleden veel lijnen te trekken naar het heden.

De Heemkundevereniging heeft dan ook vanuit haar doelstelling de geschiedenis van Geulle te onderzoeken en te beschrijven het idee opgevat die informatie ruimer te verspreiden, door publicatie van de archieven en op die archieven gebaseerde artikelen en teksten in de Sjakel of anderszins.

Maar dan komt het, hoe gaan we dat doen? Het archief omvat, zo leert een eerste verkenning, meerdere duizenden zo niet tienduizenden bladzijden. De archieven van de gemeente Geulle hebben een omvang van ongeveer 7 strekkende meter (!). Deels is alles in mooie, oude en vooral dikke boeken ingebonden, een ander deel is nog los. Het is, met de beknopte openingstijden van het gemeentearchief, onmogelijk de archieven ter plekke onder de loep te nemen en de informatie op die manier te verwerken. De boekwerken mee naar huis nemen is om begrijpelijke redenen niet toegestaan. Tienduizenden kopien maken en ze dan "thuis" aanpakken, zou, als dat al technisch mogelijk zou zijn, een zeer kostbare aangelegenheid zijn: de legeskosten zijn f 0,75 per fotokopie !!

Het digitale tijdperk staat echter voor niets: men neme een digitale fotocamera, gaat naar het archief en maakt daar per uur een kleine 250 digitale foto's. Vervolgens worden die foto's via de PC op cd-ROM gezet en zie, ieder die in het bezit is van een computer met een geschikt foto-programma, kan de foto's stuk voor stuk inlezen. Dan zijn we nog niet klaar. Het is (nog) onmogelijk, de teksten zonder meer om te zetten in uitgewerkte digitale teksten, zover zijn we met handschriftherkenning op de computer nog lang niet. Ook het tegelijkertijd gebruiken van tekstverwerkingsprogramma en foto-programma is (helaas) niet mogelijk. Terug dus naar het eenvoudige handwerk. We schrijven de teksten over en "kloppen" ze dan naderhand in een tekstverwerkingsprogramma in. Het maken van registers van personen, zaken, plaats-, straat- en veldnamen is vervolgens echter wel weer redelijk eenvoudig. Feit blijft, dat we onze handen er aan vol hebben en er, in ieder geval qua duur van het project, ons levenswerk van zouden kunnen maken: het is voor de oprechte heemkunde-liefhebber, amateur-historicus en ook voor de genealoog echt prachtig werk.

U voelt hem al, we hebben hulp nodig. Straks komen de wintermaanden er weer aan en u heeft dan weer wat meer tijd. Denk er eens over na, wij organiseren ergens in het najaar een voorlichtingsbijeenkomst (zie aankondiging in een volgend editie van De Sjakel) en vragen u dan of u interesse hebt om ons te helpen, "ter meerdere eer en glorie van de geschiedenis van Geulle". Voor informatie kunt u zich nu al richten tot Arthur Sassen voor het technische deel (046-4377156 of heemkunde@geulle.com) en tot Lou van Kan (043-3646690 of lvkan@home.nl) voor het inhoudelijke deel. Elders in deze editie van de Sjakel kunt u al een voorproefje lezen.
(red. LvK)


Geulle heet nieuwe inwoners welkom!

Enkele weken geleden betrok mevrouw mr. Brans, de nieuwe Griffier der Staten, "de rechterhand van" het provinciaal bestuur van Limburg en de "baas" van alle 850 ambtenaren van de provincie Limburg - tesamen met haar man- de prachtige villa op de Snijdersberg, die in de perode 1911-1913 werd gebouwd en nadien ook werd bewoond door de latere Stadsarchitect van Amsterdam, Johan Melchior van der Mey en die later o.a. werd bewoond door de familie de Gier.

Wij wensen de "nieuwkomers" van harte welkom en spreken de hoop uit dat zij zich snel in Geulle "thuis" mogen voelen.
Red.


Geulle's eerste arts

Onlangs studeerde onze dorpsgenote, Miranda Zeegers, een dochter van Kerkmeester John Zeegers van de Rector Thijssenstraat, aan de Katholieke Universiteit van Leuven (B.) "summa cum laude" (= met de allerhoogste onderscheiding) af als Basis-arts en werd daarmee onze eerste "echte" Geulse dokter.

Wij wensen Miranda en haar ouders van harte geluk met deze geweldige prestatie en spreken de hoop uit dat het behalen van haar dokters-bul het begin moge zijn van een schitterende carriere in de wereld van de geneeskunde, tot heil en genezing van velen.

Miranda, Geulle is trots op jou !
Red.


Geulle 50 jaar geleden..
Juli 1951

  • de fanfare St.Martinus werd te Austerlitz (provincie Utrecht) met groot succes bekroond. In de afdeling "Uitmuntendheid" kwam de fanfare uit het strijdperk met een eerste prijs en het hoogste aantal punten in die afdeling n.l. 355 . Tevens was er een dikke eerste prijs voor de marswedstrijd. Van de te behalen 45 punten scoorden zij 43 punten. De fanfare stond onder de leiding van plaatsgenoot J.Notten. Natuurlijk werd op zondag 22 juli feest gevierd. Tijdens de receptie werd bekend dat mevrouw van Afferden de toezegging had gedaan om als beschermvrouwe der vereniging te willen optreden.

    Teneinde alle misverstanden uit de weg te ruimen deelt men nog mede dat mevr.van Afferden de hoge functie van Bescherm-vrouwe heeft aanvaard ter voldoening aan het verzoek van het bestuur der fanfare omdat de burgemeester sinds lang optreedt als beschermheer van de fanfare "St.Martinus". Door aanvaarding - aldus mevr. Van Afferden - heeft zij gemeend te handelen in de geest van onderlinge saamhorigheid ter bevordering van de harmonie tussen de beide muziekkorpsen zonder oogmerk hierdoor blijk te geven van bepaalde sympathie.
  • De voetbalclub "Geulse Boys" heeft de maand juli aangegrepen om een eens flink feest te vieren ten gevolge van van hun 30-jarig bestaan.

    De vereniging werd oorspronkelijk opgericht in 1920 te Moorveld en is aldaar lange tijd gevestigd geweest waar ze eveneens over een veld beschikte aan de Rijksweg. In juni 1921 had de defenitieve oprichting plaats onder de naam "Moorveldia". In het eerste jaar bepaalde men zich tot het spelen van vriendschappelijke wedstrijden. Daar men niet over voldoende spelers uit eigen dorp beschikte zag het bestuur zich genoodzaakt spelers uit omliggende dorpen aan te werven.

    In 1923 werd voor het eerst deelgenomen aan de competitie van de R.K. L.V.B.(Rooms Katholieke Limburgse Voetbal Bond) Doordat telkenjare spelers uittraden waarvoor dan weer nieuwe krachten gezocht moesten worden bleef de vereniging maar steeds uitkomen in de lagere klassen. Langzamerhand traden steeds meer plaatselijke leden toe en in 1927 vestigde men zich in de kom van het dorp, waar men eerst op een terrein in Broekhoven speelde, daarna aan het Kleinbroek en tenslotte aan het Westbroek. Deze wei is meer dan 20 jaren door de pachter van de gemeente, de heer Simonis, in bruikleen afgestaan aan de vereniging. In de competitie van 1928-1929 werd het eerste kampioenschap behaald. Het jaar daarna kon men echter niet aan de competitie deelnemen, wegens gebrek aan spelers. In mei 1931 werd op verlangen van de leden de naam veranderd in "Geulse Boys". In het seizoen 1934 - 1935 werd het ongeslagen kampioenschap behaald en men promoveerde naar de 2e klasse. In dat zelfde jaar bracht men het hierin tot een beslissingswedstrijd tegen ASV uit Amby, die na twee keer verlenging verloren werd. Toch promoveerde men naar de 1e klasse .
  • Hein Peters.


    Hil lang geleeje..

    Dokter Beckers oet Baek haet vl opgravinge gedaon, veural in de umgaeving van Baek, Stein en Aelse en haet hil get gevnge van de iste luu die zich hie lang veur Christus blievend gevestigd hbbe. Die hie hutte geboed hbbe en die zich al mt landboe en viteelt baezig gehauwe hbbe.

    Hae haet reste van nederzttinge gevnge en aardewerk, dat mt stippele en ben verseerd waor. Dat vollk neumde hae dan ouch de Bandkeramiekers. Die laefde nog in de lste tied van de steintied. paar doezend jaor veur de jaortlling. Die kaome oet de lssgebiede van Roemeni en Polen. t waore waarsjienlik de veurauwers van de Kelte die hunne eige kultuurperiodes hauwe: Halstatt (Oosteriek) 1300- 800 veur Christus en LaTne (Zwitserland) 550-50 nao Christus. In daen tied waore s streeke bedk mt bsj.

    Dao woore ganse stkke mt steine biele of mt vuur kaal gemaak en beboed mt primitieve landboe-gewasse. De vuurstein-miene in Riekelt bie Gronsveld zin door de luu in de steintied ontgnne. Deze vuurstein hauwe ze nwudig um dao gereidsjap van te maake. Die luu ksjte 4000 jaor geleeje nog gei iezer of brns. Die maakde hamers, beitele, metser, en krabbers van vuurstein. Ze ginge mtte baog op jach. En de punt van de piele woore versterrk mt spitse van vuurstein. Dat vollk wis tat de Maas dk de bedreiging vrmde, daoveur ginge ze neet in t Maasdal woone, mh op te rand devan. Achter den Aelser Bosj, achter den Aelser duuker hbbe ze ouch gewoond. Dao hbbe ze ouch ein nederztting gevonge, sjus wie in Stein en Riekelt.

    De Kelte kaome 800 jaor veur Christus. Die ksjte ouch al iezer en brns, mh gebruukde ouch nog vl steine veurwerrpe. De Kelte hbbe zich euver gans Zuid-Limburg verspreid. Ongevaer 50 jaar veur Christus kaome de Romeine hie de baas speele. Die verrouverde dees streeke. Vl Kelte verzatte zich, ginge op te vlch of bleeve woone en pasde zich aan. Dan komme grwoite veranderinge want de Romeine hauwe n vl hwoiger kultuur. Die lagte waeg aan (de z.g. heirwegen), boede vestinge en brgke, boede landhoezer (villa Urbana) en boerderieje (villa Rusticana). Want grwoite laegers hauwe vl nwudig en alles oet Itali haole waor vl te lestig. En de Kelte verkogte gaer hun produkte aan de Romeine.

    De ontbosjing woor stevig doorgezat. t natuurlandsjap verangerde al gauw in ei kultuurlandsjap. Maasvallei en de bsj waore vruchbaare gebiede gewoore. De Romeine bragte nuu gewasse mt. Ouch fruit in allerlei saorte. Ze perbeerde zellfs wienstk aan te plante. Hun hoezer waore gein hutte mi, mh dk gans van stein mt panne daake en sommige zellfs mt badkamer en centraal verwerming

    Onderlinge aorlaoge tsje de stamme die hie of in de buurt woonde woore ngerdrk of oetgebuit. Mt opzat zatte de stamme, woi op ze ksjte vertroewe, tsje de oorspronkelikke Keltisch bewoners. Die waarsjuude ze waal ester rges opstand dreigde. Want de ongerworrpe bevolking die aan de vrieheid gewnd waore, die gaer vrie laefde in de natuur en die in stried mt minsj (anger stamme) en deer (baere en wuif) sterrk gewoore waore ksjte meujelik de euverheersing van vraem grwoit vollk verdraage.

    Geer knt allemaol t standbeeld van Ambriorix tat in Tngere op te merrt steit. Dat waor de aanveurder van de Eburonen. Dat vollk woonde in Zuid-Limburg en aan den euverkant van de Maas. Die wolle stikkem Atnatica, ein romeinse versterking, verrouvere. Mh dat veel taenge. De Romeine heele stand. Doe gebruukde Ambriorix ein lis. Hae ging mtte Romeine praote, dankde hun veur de genoote weldaade en vertlde hun tat binne twi daag alle romeinse kampe in Galli zouwe waere aangevalle.

    Hae belaofde hun vrieje doorgank door t gebied van de Eburone. Die lagte zich gauw in ein hinderlaog en verneetigde gans legioen en nog vief cohorte saame bieein 8000 man. Veur Julius Caesar waor dat n ngeknde nederlaag. In de zomer van 53 nao Christus begosj hae zn straofekspediesje mt 50.000 man en mt hllep van anger stamme, die t land van de Eburone maogde plundere en in brand staeke. Ambriorix kreeg ze neet te pakke en de Eburone verdweene van t teneel.

    De Romeine hbbe ouch in Gl gewoond baove opte Sniedersberrg. Wie veer vreuger van de Bolberrg nao de Pestwoirsberrg wandelde staoke op de wandewaeg neet ellein de wortele van de buim mh ouch dikke stkke panne mt dikke opstaonde ren. Die waore taengenei aangelag en n zellfde pan umgekird euver de sjeiing. t waore zwoir panne ongevaer oranje van kleur.

    Bie de Romeine woor dk onderling ouch gevogte veural ester n opvolging moosj gebre. Dan woor de aandach aafgeleid van de grenstreeke. Dan trokke laegers zich truk nao Itali um dao de anger aanveurders te bevechte. Germaanse stamme, zellfs van langs de Rien veele dan aan aan de grenze, verjooge de achtergebleeve Romeine en trokke t land binnen um zich dao te vestige. Daodoor kump t tat de luu van Aoke en Klle os zwoi good knne verstaon es veer gewoon plat kalle.
    Mar/B.


    Wortels in en uit het verleden

    Elders in deze Sjakel maakten wij melding van ons nieuwe project "Wortels in en uit het verleden"; wij kondigden daarbij een eerste voorproefje aan van wat er allemaal te vinden is in de Geulse archieven.

    Welnu, onder inventarisnummer 8 vinden wij een register van besluiten van de gemeenteraad van 25 november 1817 tot 11 mei 1839. Daarbij staat vermeld dat dit register ook notulen, publicatin, correspondentie, besluiten van burgemeester en wethouders en notulen van vergaderingen van de schout van Geulle met verschillende schouten uit de omgeving bevat. Het eerste blad vermeldt:

    Desen register zal dienen voor alle verhandelingen en ordenantien in te schrijven al wat den gemeijnten raad zal bepalen en ordeneeren. Buten de in tekeningen in desen boek zal in in geschreven zal ten alle tijden voor nul mogen aangesien worden en ten alle tijden verworpen worden. Desen register is geparefeert worden door de borgemeester der gemeijnte Guelle en heeft in hondert vief en dertig bladen hijer in en mag noijt geen blaat uijt gesneden worden en nits uijt geschrapt (?). Het zal altijt moeten klaar en sonder uijt schrabben zig moeten bevinden gelijk als het in is geschreven op dat een ieder van den gemeijnten raad kan zijn* al wat in de gemeijnte verhandelt woort. Aldus gedaan en voor goodt gekurt op heden den 25 november 1819 en door ons borgemeester der gemeijnte raad getekent. (w.g.) L. Vossen, J. Penders, P. Ramaekers, P. Deckers, G. Tilmans, L. Vossen, S. Simons, W. Huntiens, de Borgemeester H. Alberigs (* zijn : hier in de betekenis van: zien).

    U ziet, het Nederlands was niet wat we er op vandaag van zouden verwachten, maar dat heeft zijn charme. We nemen aan dat het mogelijk is de strekking van het verhaal te begrijpen en ja, in de toekomst komen we nog sterkere staaltjes tegen. De foto van deze tekst is terug te vinden onder nummer (HVG 8/1288).

    Hierbij staat HVG voor Heemkunde-vereniging Geulle, de 8 voor het inventarisnummer van het archief van de gemeente Geulle en 1288 voor het unieke computernummer van de digitale foto. Nu lijkt het - in goed Nederlands - wat overdone om deze nummering erbij te melden, straks als we met duizenden foto's werken zal het goede diensten bewijzen. Het vraagteken staat voor een woord dat niet duidelijk (genoeg) te lezen is. Wij hopen intussen dat u net als wij bijna niet kunt wachten op de volgende "wortel".

    Orgelconcerten in Geulle en Meerssen

    De Meerssense Orgelkring "Circulus Musicus Marsanus" organiseert in het kader van het Orgelfestival Limburg 2001 drie concerten. Deze concerten worden gegeven op het Binvignatorgel in de St.Martinuskerk te Geulle en het Wilbrandorgel in de Basiliek van het Heilig Sacrament te Meerssen.

    25 juli, St.Martinuskerk Geulle: Alberto Guerzoni
    De in 1963 geboren Alberto Guerzoni studeerde orgel en compositie met onderscheiding aan het Frescobaldi-conservatorium te Ferrara. Daarna bekwaamde hij zich nog in het klavecimbel- en pianofortespel. Hij verzorgde meer dan 200 concerten, zowel in Itali als in het buitenland. Hij is hoofdorganist van de St. Domenicokerk in Ferrara geweest en is de artistiek directeur van het Internationale Orgelfestival in Ferrara.

    Alberto Guerzoni heeft diverse orgel-CD's gemaakt en in opdracht van de stad Ferrara muziek gecomponeerd.

    1 augustus, Basiliek Meerssen: Przemyslaw Kapitula
    Przemyslaw Jakub Kapitula werd in 1965 in Warschau geboren en studeerde orgel en piano aan het Frederic Chopinconservatorium in zijn geboortestad. Sinds 1991 is hij directeur van het Internationale Festival voor Sacrale Muziek en vanaf 1994 is hij directeur van het Internationale orgelfestival "Kathedraalorgel" in Warschau. Hij heeft de volgende CD's uitgebracht: "Feliks Nowowiejski - Alle composities voor orgel" en "Mieczyslaw Surzynski, de legendarische domorganist van Warschau".

    8 augustus, Basiliek Meerssen: Eric Hallein
    Eric Hallein werd in 1958 te Roeselare geboren. Hij studeerde kamermuziek en klavecimbel aan het conservatorium te Brussel en orgel aan het conservatorium te Maastricht.

    Hij concerteerde in het binnen- en buitenland en realiseerde enkele opnamen voor Radio 3. Van zijn hand zijn de CD's "Symfonische orgelmuziek uit Vlaanderen" en de "Flor Peters, Orgelwerken".

    Eric Hallein doceert aan de muziekacademies te Roeselare, Menen en Ieper.

    De concerten beginnen om 20.15 uur. De toegang en het programmaboekje van het Orgelfestival Limburg zijn gratis. Na afloop kunt u een vrijwillige bijdrage geven.

 
Copyright © 1999-2016. 'Groeten uit Geulle' is een uitgave van de Heemkundevereniging Gäöl.