Heemkundevereniging Gl - Sjakel september 2003
 
 


De Sjakel
September 2003


Geulle in vroeger tijden.

60. Dorus Knoppen en de spoorweg-verzakking van 1892.

De spoorlijn Venlo - Maastricht is door de toenmalige Staatsspoorwegen aangelegd en was in 1864 gereed voor gebruik. In ons dorp was zij oorspronkelijk boven door Hussenberg en Snijdersberg gepland. Vanwege de dan noodzakelijke enorme grondverplaatsing werd voor een goedkopere variant gekozen. Men bouwde de spoorlijn toen onder in ons dorp vlak langs de voet van de “bergen”. Maar dat bleek niet zo een goede keus. In november 1864 deed zich bij de buurtschap Terhagen in Elsloo een grote aardverschuiving voor. De pas aangelegde spoorlijn verschoof over een lengte van ruim 400 meter met spoordijk, rails, dwarsliggers etc. Er was een enorm gat ontstaan van ruim 20 meter diep, waaruit circa 150.000 m³ zandgrond was verdwenen. Hierdoor was men genoodzaakt om dit natte en drassige terrein te verlaten. Uiteindelijk werd de spoorlijn onder in de helling van de “bergen” aangelegd, waar ze nu nog ligt. Achteraf bleek dit traject ook niet veilig te zijn. Want op zondag 25 september 1892 om half 8 ’s morgens dreef onder aan de Laakbergweg (nu Slingersberg geheten) over een lengte van 85 meter zandgrond onder de spoorlijn weg. De spoorrails en dwarsliggers bleven boven een 5 meter diep gat hangen.
Toen deze grondverschuiving plaatsvond, trilde het huisje van Dorus Knoppen op zijn grondvesten. Dit huisje lag onder aan de Laakbergweg pal achter de spoorwegtunnel aan de kant van Hussenberg. De geschrokken Dorus vliegt direct naar buiten en rent langs de spoordijk richting Elsloo. Dan ziet hij daar waar eerst de rails van de spoordijk lagen een groot gat waar boven de rails als een doorgezakte waslijn hangen. Hij beseft ineens dat er over enkele minuten een trein uit Bunde moet komen. Als een haas rent hij terug naar huis, pakt een bezemsteel en bindt daar een stallantaarn en een rode zakdoek aan. En weg is hij alweer. Als een gek spurt Dorus langs de spoorrails richting Bunde vanwaar uit hij de trein ziet naderen. Hij zwaait driftig met de bezemsteel met daaraan de lamp en de rode zakdoek. Ineens hoort hij een afgrijselijk geknars van staal op staal, terwijl sissend stoom ontsnapt. De machinist heeft zijn waarschuwingssignaal gezien en samen met de stoker de remmen aangedraaid. De trein komt op enkele meters voor het gat tot stilstand. De machinist en stoker springen uit de locomotief. Als zij de loshangende spoorrails zien, worden zij onder hun zwarte gezichten lijkbleek. De machinist die enkele minuten daarvoor in Bunde een personentrein uit de richting van Elsloo had laten passeren, kon niet geloven dat de spoorlijn in Geulle gevaar zou opleveren.
Als een lopend vuurtje verspreidt zich het gebeurde door het dorp en vele nieuwsgierigen komen een kijkje nemen. Zelfs burgemeester Vijgen komt naar het nederige huisje van Dorus Knoppen en prijst hem om zijn moedig optreden.
Mensen die Dorus vroeger niet zagen staan, wensen hem nu geluk. Een paar dagen later komen een paar hoge heren van de Spoorwegen naar hem toe. Zij belonen zijn moedige daad met een briefje van 10 gulden. Daarmee kon Dorus twee jaar de huishuur aan de gemeente betalen! Zo was Dorus die indertijd wel eens “de kraker van Geulle” werd genoemd, plotseling een man die bewondering verdient.
Jaren daarvoor werd nog door vele Geullenaren over hem geroddeld, omdat hij de huur van zijn oude woning niet kon betalen. Het doodarme echtpaar Knoppen werd zonder pardon op straat gezet.

De legende wil dat Dorus toen het lijkenhuisje in Broekhoven kraakte. Zo werd hij de eerste kraker van Geulle en misschien wel van heel Nederland! Het lijkenhuisje was een piepklein gebouwtje waarin onbekende drenkelingen in werden opgebaard. De gemeente liet hem daar voorlopig maar in zitten. Totdat zij in 1887 een nieuw huisje voor hem lieten bouwen pal naast de spoorwegtunnel onder aan de Laakbergweg. Het echtpaar Knoppen heeft hier jarenlang voor 5 gulden huur per jaar in gewoond.

Archie Varis.

Literatuur:
1. De Limburger, 11-9-1992
2. Geulle dorp aan de Maas. (1993)
3. Uit Geul’s verleden. (1926)


De Maas geit verangere

Ich zaog in de gèzèt ön foto staon van öt grwoit graafwerrèk aan de Maas. Dat waor in de heite zomer van 1995. Geer gluif waal dat dat mich neet mèt rös leet. Dat moot ich zeen dach ich. Ich sting vreug op, pakde mich de fiets en voor de berrèg aaf. Öt waor önne sjwoine zoomermörrige dae zaoterdig. Öt waor euveral hiël röstig.

Zellèfs de keu laoge röstig te neeringe in de dor weije achter Aamie. Ich moosj n.l.van Kedier en Keer kômme, want dao woon ich. Dao waor haos gei greun sprietsje graas te zeen. Al waekelangk hauw öt neet mië geraengend. En aan de Maas waor ouch haos geine minsj te zeen. Die laoge nog in bèd, want den aovend van te veure waor de buurt nao Ukeve gewaes en hauwe dao önne fiësaovend gehauwe. En doe waor öt get laat gewoore. Gezèlligheid kènt geine tied en ouch aan de Maas neet. Op mie gemaak kôsj ich de huip grônd bekieke. Öt begôsj al achter öt Kelderke in öt Gäölderveld en leep dao nao den auwe Maasdiek um aan de angere kant in de Bat wier te gaon. Achter de Klein Maas, achter de hoezer op öt bergske, tösje de Greend en de Gemeinde achter Savelkoel langs de Bok door de Seint richting Aelse. Dao sting önne grwoite bagger te slaope. Dae waor neet nao Ukeve gewaes méh hauw ön zwoir waek achter de rök.
Bienao twië maond waor dae in Gäöl baezig mèt öt aafgraave van de vrögbaare grônd op de plaats woi laater den echte diek moosj kômme te ligke. Dae gooije grônd moosj laater weer euver daen diek gelach waere en beplant of ingeziëd waere.
Noe kôsjte al ö bitsje zeen wie öt laater waere moosj. Ich zal euver ö paar maond nog ins gaon kieke wie öt daan oet zuut. Ich haop dat de Maas zich neet al te guftig maak en genôg gedöld haet tot den echten diek der ligk en tatter dan ouch sterrèk genôg zal blieke este Maas weer van die gekke kuure krieg.

Mar/B


Voedseldistributiebonnen 3

Naar aanleiding van het artikel over de voedseldistributiebonnen van Paul Notten in de Sjakel van juni, ontving de redactie nogmaals een reactie van een lezer, die anoniem wenst te blijven.

"Ik ben vanaf januari 1944 tot en met april 1948 werkzaam geweest als ambtenaar bij de distributiekring 266 te Meerssen. De boeren werden als zelfverzorgers beschouwd en van hun bonkaarten werden bij de uitgave de melk en vleesbonnen (of brood) afgeknipt en ongeldig gemaakt (het eerste werk voor een nieuweling). Er was een aparte buitendienst voor aanvragen van bonnen voor schoenen en textiel; deze dienst was altijd samen met de uitreiking van bonkaarten. In verschillende jaren was er politie-begeleiding onder weg en in het uitgifte-kantoor. In Geulle waren dat Dolmans, Koers, Schrantee en Pothof. Ieder kind kreeg bij de geboorte-aangifte een stamkaart. Deze werd uitgeschreven op het gemeentehuis en uitgereikt via de distributie. De bonkaarten waren in verschillende soorten ingedeeld naar leeftijd:
A-kaarten voor personen van 20 jaar en ouder
B-kaarten voor personen van 14 tot 20 jaar
C-kaarten voor personen van 6 tot 14 jaar
D-kaarten voor personen van 2 tot 6 jaar
E-kaarten voor personen van 0 tot 2 jaar.
Iedereen kreeg of een rookkaart of een snoepkaart of een rook/snoepkaart per leeftijd, één keer per jaar werden kolenkaarten uitgereikt: één per gezin, mijnwerkers uitgesloten. Zwangere vrouwen kregen extra voedselbonnen op attest van de vroedvrouw.
De heer Baltis was niet meer bij distributiekantoor Meerssen werkzaam in 1944. Hij heeft dus (alleen) het begin meegemaakt".


In de Heer zijn overleden

  • op 31 augustus 2003 op 78-jarige leeftijd, Paula Dohmen, weduwe van Sjeng Simonis, Hulserstraat;
  • op 1 september 2003 op 89-jarige leeftijd, Truus Schmeitz, weduwe van Jeu Wouters, te Avé Maria;
  • op 10 september 2003 op 91-jarige leeftijd, Johanna Maria (Merie) Martens, weduwe van van Joannes Hubertus (Sjeng) Zeegers, van de Hussenbergstraat.

Politievaria

    In de maand augustus werden door de politie 27 registraties opgemaakt. Hieronder volgt een greep uit deze registraties;

  • Uit een woning aan de Pastoor Kengenstraat werd een draagbare telefoon weggenomen.
  • Vermoedelijk had een dief last van de zon daar een bewoner aan de Hulserstraat ontdekte dat iemand zijn parasol had weggenomen uit de tuin. Van deze diefstal werd uiteraard aangifte gedaan.
  • In Aan de Maas vond een aanrijding plaats tussen een rijdend en geparkeerd voertuig. Alleen materiele schade aan de auto's was het gevolg.
  • Aan het Marktplein kreeg een kapperszaak ongewenst bezoek en werd de eigenaar slachtoffer van een inbraak.
  • Het zwembad van Geulle werd door onbekenden bezocht buiten de openingstijden. Het winkeltje werd bezocht waarna de dieven onder andere snoepgoed meenamen.
  • Ook de basisschool kreeg ongewenst bezoek. Enkele goederen werden meegenomen. Door de technische recherche werd een sporenonderzoek ingesteld.
  • Door de politie werden diverse malen in de vakantieperiode de woningen bezocht van de bewoners die de vakantiekaart hadden ingeleverd.
  • Door de gemeente zal binnenkort een skatebaan voor de jeugd worden geplaatst aan de Andreas Sauerlaan. Deze plek zal door mij regelmatig bezocht worden om mogelijk ongewenste situaties meteen aan te pakken.
  • De (oudere) jeugd die zich regelmatig ophoudt op de kruising Heirweg - Husschenbergstraat veroorzaakt steeds meer overlast. Het drinken van alcohol op straat, klimmen op het dak van het kapelletje, voetballen op straat, slaan tegen lichtmasten zijn blijkbaar bezigheden die de groep als zinvol beschouwd. Door de politie is in het verleden reeds verbaliserend opgetreden tegen deze groep; echter men blijft zich onvolwassen gedragen. De gedragingen zijn echter niet veranderd waardoor binnenkort de groep opnieuw regelmatig bezoek zal krijgen van de politie waarbij het verbaliseren het uitgangspunt zal zijn daar gesprekken over de overlast reeds gevoerd zijn met de groep en niet het gewenste resultaat hebben opgeleverd.

Heeft U klachten over deze groep neem dan contact met mij op.

Hub Schoenmakers
Wijkagent Geulle
Tel: 0900 - 8844


Maastrichterweg, een Vandalenweg.

De weg naar Kasen.
Vanuit Moorveld loopt er door het Lochterveld een weg naar Kasen, het gehucht boven Bunde. De weg maakte tot eind jaren vijftig vorige eeuw nog deel uit van het veldwegennet dat rond Moorveld in de loop der eeuwen gebreid was.

In de jaren zestig komt de ruilverkaveling; kleine percelen worden grote lappen en veldwegen moeten verdwijnen. De weg tussen Moorveld en Kasen mag blijven en wordt geasfalteerd; een mooie niet te brede weg die nét voldoende ruimte biedt voor het verkeer (als het niet te druk is).
Boomaanplant.
De gemeente Meerssen heeft van meet af aan voor de oostelijke zijde van de weg boomaanplant voorzien. De eerste lichting bomen zal begin jaren zeventig geplant zijn. Het zijn lindebomen, langzame maar gestage groeiers die in het open land geen kwaad kunnen met druipende insecten, overmatige bladerval of kronkelende wortelgroei of ander voor huisbezitters dreigend ongemak. De bomen staat er in het uitgestrekte open veld en zullen ooit de skyline naar Kasen aangeven. En dat zal de bewoners van Kasen goed doen, als het zo ver is. Immers, vijftig jaar geleden was Kasen een verstoft gehucht waar je niet hoefde te komen want er was niets, behoudens . . . timmerman Sjaakske van Kasen, tot zeven dorpen in de omtrek bekend vanwege zijn deskundigheid om ‘ijswagels’ (sleeën) te maken. Om van Kasen toch wat te maken waren er mensen die met een licht spottende ondertoon zeiden: “ich moot nao Kase aan ´t sjtrand”. Dat klonk beter dan Kasen zonder toevoeging.
Geknakte bomen.
De skyline naar Kasen bijna vijfendertig jaar later. Ze is ze er nog niet. Vanaf de eerste aanplant zijn er vandalen actief in het Lochterveld.
Iedere nieuwe aanplant ondergaat hetzelfde lot. De bomen worden geknakt door menselijk geweld. Je kunt er de klok op gelijk zetten. In de wintermaanden worden de open gaten in de bermbeplanting opgevuld.
In het voorjaar de bladeren en dan maar wachten op het moment dat een geobsedeerde vandaal de bladeren niet langer aan andermans boom ziet zitten. De actie: een aantal bomen wordt door midden gebroken. Al in de tijd van burgemeester Majoor was er (gemeentelijke) zorg voor het aanhoudend zinloze geweld. In de laatste jaren heeft de gemeente gekozen voor de tactiek van ‘de stevige onderstam`. De in de afgelopen winter geplante bomen hadden duidelijk meer body dan de series daarvoor. Het resultaat: in de tweede week van augustus heeft de bomenklover weer toegeslagen. Telkens met een onderbreking van drie of vier bomen zijn zeven al stevige lindes doorgebroken. Het zal de mannen van Openbare Werken zwaar te moede zijn. Al zó veel jaren zó veel bomen. Zeg: 33 jaren maal gemiddeld 5 bomen. Daar kun je een heel bos mee aanplanten.
Mijn advies aan de gemeente: plant de geknakte bomen in een voor het publiek toegankelijk weiland, een protestweide als toonbeeld van onfatsoenlijk menselijk gedrag. En laat de bomen verder groeien, schots, scheef, of misvormd zoals ze werden door menselijk ingrijpen. En hoe verder met de oostelijke berm? Maak er een brede, mooi geknipte haag van Spaanse aak van; zo breed dat iedere vernielactie ruikt naar werken.

Paul Notten


Brieven van Pieke junior uit de Piemelenhoek.

Dag mensen van Geul, hier ben ik weer met een briefje uit de Piemelenhoek. En de kermis is ook al weer om en de Noonk zegt, dat hij der nog eens niets van gemerkt zou hebben als ter niet een paar vreem harmeniën in Geul waren geweest en hij vraagt zich af of dat nou komt omdat het bier en de drupkes de letste tijd zo duur geworden zijn of doordat de lui geen centen meer hebben omdat ters elke week wel een paar aan de deur staan voor het goede doel en die kan hij ook nog allemaal dus die kan hij niet zonder get van het geleeg sturen of iedere keer een knoop in de zak doen, want dan ga je ook door het dorp als een hole, zegt hij, maar het kan ook zijn omdat die van De Haag ons weer eens een paar poten gaan uittrekken en dan zullen die van de raad van Meerse wel niet lang op zich laten wachten, zegt hij. Maar Harie zegt dat het misschiens komt omdat Geul zondig wel drie keer op de tillevisie geweest is, eerst het kasteel op de Pruis met die fideleer van Maastrich en toen die van de Bakker op het Brook, met zijn licht en zijn Lotharingse knijnen en caviaas en zijn water, maar dat was een heel erg sterk stuk, want die pakde zich een paar brannetele en die vreef hij zich over zijn gezicht en zijn armen en hij brande zich gaaruits niet draan zei hij, hei, en anderen, die branne zich wel draan, en die hebben het dan mooi zitten, hei, zegt hij. En daarna was Sjaan van de Vonk van Moervelt ook nog drop, met twee Amerikaanse torens en die had een hele hoop speelgoed autoos der bij staan, die had hij zeker van de kleinkinderen nog over en het was maar een geluk dat Merie een hele boel vlaaien had gebakken en de knijn had de Noonk ook heel goed gesmaakt, wie een kermismiddig, zei hij en hij was toen maar gaan ungere, nadat hij zich op de keldertrap een paar eelskes gepakt had. En die van de zangk, die gaan binnenkort ook weer een zuurmuisfeest houden, met ijsbeentjes en zo en nou vraagt de Noonk zich af, hoe of die omgaan met de knooken die ze daarvan over houden. Als ze die maar niet gaan begraven bij dat moment dat ze bij ons in den Hook gaan opzetten en de Noonk zal daar wel eens opzichter gaan spelen, want anders heb je gloeiende kans dat het niet mooi wordt, zegt hij, ook al hebben die van de gemeente zich flink de tegenaangemoeid. En aan de knaalbrug zijn ters begonnen met verven en ze zijn al aan de pileren, maar de Noonk vindt die kleuren maar niks, voor hem mogen ze de brug weer mooi groen maken, dat is ook niet lelijk, zegt hij. En op de berg gaan ze nou toneel spelen in de bos en de Noonk hoopt maar, zegt hij, dat het niet van dat nieuwerwets gedoe is en dat ze zich de kleren aanhouden, want anders dan zitten ze mooi demet, zegt hij, hei, als ze zich verbrannen aan de netele. En in de raad zijn ze zich ook flink aan het vregelen en dat ligt schijns draan dat die van Geul politiek onervaren zijn en dat kan natuurlijk niet, zegt de Noonk want Charlie heeft het met de dikke aarrappele opgeschept gekregen en Neske, die schudde ze het vroeger als kind al in bij de koffie en Eddie, nou, die is al zo lang bij allerlei besturen, dat die ook wel weet wie een woonwagen uitziet. Wat nou, politiek onervaren. En Neske, die moet zich sowieso spoeien, want die van haar partij, die mogen schijns maar twee keer derin en moeten ze weer deruit, sjus wie Kemeelke van Vallekeberg, die moet nou Europa in en die komt dan weer terug en dan zal Neske wel naar alle staten gaan en dan kan die van de Kuster van Meerse, die daar al in zit, zich de borst een flink natmaken, zegt de Noonk en het zou hem niks verwonderen als Neske nog eens als vethouder terugkomt in de raad als die andere, die der nou zit uitgevethouderd is en voor je het weet staan die van ons nog eens bij die Amerikaan, broodjes te eten en zo, en dan zeggen de lui overal dat die van Geul gek zijn. Ja, ja. Maar jullie weten wat de Noonk altijd zegt: derin komen is nog wat anders als derin blijven en bier schudden is ook nog wat anders als friete bakken, daar moet je ook voor geleerd hebben en gelukkig gaat de frituur ook weer open en dan kan ik me weer een lekker knakweurske halen. Allè, tot de volgende keer met de groeten van jullie Pieke junior uit de Piemelenhoek.


De hete zomer van 1947

Nu we een lange hete zomer achter rug hebben gaan mijn gedachten terug naar de nog hetere van 1947.
In de zomer van 1947 was het 3 maanden lang snikheet. Om 07.00 uur `s morgens was het al rond 30 graden warm.Voor arbeiders en boeren was het de hele dag afzien. Het weerbericht op de radio was steeds hetzelfde, “zonnig en droog” en dat 3 maanden lang.
Op 1 augustus van dat jaar was de oogst helemaal uit het veld verdwenen, de rogge, tarwe, gerst en de haver. Het oogsten was toen nog bijna allemaal handmatig met de “zig en pikhaak”. De grotere boeren hadden een zelfbinder die getrokken werd door 2 of 3 paarden, een tractor was toen nog niet in Geulle. De gerven (bussels) werden niet in hopen recht gezet maar na een paar dagen drogen op het veld werd het in een mijt gezet of thuis in de schuur gereden. Na de oogst kon de boer het land niet bewerken voor het zaaien van van herfstvoer zoals bladkool, mergkool , wikke of knolrapen. Doordat de grond keihard was, kreeg een paard de ploeg door die harde grond niet getrokken, een tractor van 30 pk geeft daar tegenwoordig niets om. De grond was zo hard dat je bij wijze van spreken een kromme kepernagel op die grond kon recht slaan. Het rundvee in de wei had bijna geen gras meer. Dat beetje gras was zo bruin verbrand door de zon, het was net tabak.Toen waren er nog keuterboertjes met een of meerdere koeien.
In de wei stonden nog hoogstambomen en dan voornamenlijk peren, de Geulse herfstpeer.

De valperen en appels waren nog wat voer voor het vee in de wei. De koeien gaven ook minder melk want er was bijna geen voer meer. De mensen die een paar konijnen hadden voor de slacht vonden ook geen vers voer meer langs de bermen van de wegen en waren gedwongen de konijnen voortijdig te slachten. De wegen in het buitengebied waren nog niet geasfalteerd en waren dus kiezelwegen, die veel stof deden opwaaien. Bomen en andere houtopstanden, die op een kiezelondergrond stonden verloren op het laatst van september al hun bladeren door de extreme droogte maar zijn toch niet dood gegaan.
De oorlog was twee jaar afgelopen in 1947 maar er waren nog steeds artikelen op de bon o.a. suiker. Deze kwam in 1939 op de bon en in 1949 was die van de bon af, dus tien jaar later. Pastoor Stassen z.g. bad in de kerk die snikhete zomermaanden na iedere Mis of Lof drie Onze Vaders en drie Weesgegroetjes voor een gunstig weer, de vruchten der aarde en andere noodwendigheden.
Op de voetbalvelden was het gras ook kurkdroog, net tabak. Wij gingen toen kijken met de fiets naar Limburgia aan de Venweg in Brunssum als Ajax of Feyenoord op bezoek kwamen. Limburgia was toen de topclub van Limburg. De wedstrijd werd om half drie gespeeld en het was volle bak en snikheet. Langs de zijlijnen stonden toen om de twintig meter emmers met water. De scheidsrechter stopte om het kwartier de wedstrijd voor een minuut en dan konden de spelers zich wat verkoelen met het water. Zwemgelegenheid was er niet omdat er geen zwembaden waren.
In Geulle had men er iets op gevonden. Burgemeester van Aefferden was op vakantie en de wethouders J.Thijssen aan de kerk en J.Thijssen op het Oostbroek gaven toestemming om in het kanaal te zwemmen. Er was wel een voorwaarde aan verbonden. Zo moesten de jongens 50 meter zuidelijk van de brug zwemmen en de meisjes 50 meter noordelijk van de brug.
Dit was spoedig in de hele regio bekend en de mensen kwamen op zondagmiddag van Elsloo, Beek , Geleen en zelfs uit Schinnen hier een duik nemen en het was in een mum van tijd gemengd zwemmen en als de politie kwam, dan zwommen de jongens naar de andere kant buiten het bereik van de politie. De kleedhokjes waren achter de hoge ligusterheg boven op de dijk die daar toen nog stond.

J. Maassen


Geulle 50 jaar geleden
September 1953......

- Op 1 september kwam de Raad in zijn nieuwe samenstelling bijeen ter behandeling van slechts een tweetal agendapunten. De heer J.Thijssen uit Oostbroek was zonder kennisgeving afwezig. Na de beëdiging door de voorzitter hield deze zijn gebruikelijke toespraak. Hierna volgde de verkiezing van de wethouders met het volgende resultaat:
Bij de eerste stemming kreeg P.H.Muytjens 4 stemmen en 1 blanco. Bij de tweede stemming werden op H.P.J. Sassen eveneens 4 stemmen en 1 blanco uitgebracht.
De heer P.H.Janssen had na de beëdiging de raadszaal verlaten. Beide wethouders namen de benoeming aan.
Taakverdeling van B. en W. is als volgt:
Met toezicht op Openbare Werken is belast wethouder Muytjens en met de Bouwnijverheid (woningbouw) wethouder Sassen. Tot loco-burgemeester werd benoemd wethouder P.J.Muytjens..

- Benoeming: de Eerwaarde Moeder van het klooster aan de Maas alhier werd benoemd tot assistente van de Generaal-Overste en werd overgeplaatst naar Baarlo. Zuster Johanna zal zich blijven belasten met de bouw van het Tehuis voor Bejaarden te Hussenberg. Tot Moeder Overste en onderwijzeres aan de bijzondere school te Geulle werd benoemd zuster Jeanne te Hussenberg.

- De zes woningwetwoningen van de gemeente te Oostbroek zullen op 1 oktober a.s. kunnen worden bewoond.

Hein Peters.


Nieuw boek over Geulle

Medio november zal onder de titel “Groeten uit Geulle - een dorp in kaart gebracht” een nieuw boek over dit dorpje verschijnen. Op zo’n 260 pagina’s toont het boek een verzameling van meer dan 250 ansichtkaarten uit Geulle over een periode van bijna 100 jaar. Het boek gaat € 16,50 kosten, maar bij intekening voor 20 oktober bedraagt de prijs slechts € 14,00. Dit is inclusief een toepasselijke attententie. Voor inwoners van de gemeenten Meerssen en Stein wordt het boek gratis thuisbezorgd. Voor inwoners van buiten deze gemeenten wordt een bijdrage gevraagd van € 3,00 in de verzendkosten. Intekenen kan door het juiste bedrag over te maken op rek.nr. 1141.54.635 t.n.v. M. Wouters te Elsloo, onder vermelding van uw adres. Voor meer informatie kunt u kijken op www.geulle.com of bellen met 046 – 4377 156.


 
Copyright © 1999-2016. 'Groeten uit Geulle' is een uitgave van de Heemkundevereniging Gäöl.