In 't weste dao zaog ich de hei blaw en flét
Umgaeve door ein nevelig waas
Dao langs leep gekrunkeld in ei greun zieje béd
Oos vruntelijke zilvere Maas

Het landsjap laog veur mich, zwoi wied en zwoi breid
Het laog dao in blinkende prach
Get huuskes gestruid op ei greunfloire kleid
Door God veur ôs bieijn hie gebrach

Zwoi stông ich dao stil in gedachte verzônke
Te loestere nao 't vogelgesjater
En nao de geluide die van ôngerop klônke
Es helder, klaterend water.

Doa zaog ich ein huuske mét roize umgave
Ein auw houte bank die stông nog deveur
Dat waor ei stök van mie bloodeige laeve
Want mien mooder mét 't spénraad die zaot veur de deur

Eine maelder dae zaot in den tup van ein eik
En völde de loch mét muziek
Ich buigde de kop en mien hart dat woor weik
En ich dach bie mien eige: "Wat béste toch riek"

Want op den tup van de berreg dao stông ich en keek
En euveral zaog ich zwoiväöl
Meh ônger mich wat einen hemel geleek
Dao zaog ich... Mien auwt, dierbaar Gäöl!!!!